Je fais semblant - Patrick Bruel

La photo de classe

Le sourire rose d’une fille qui me dépasse

Le p’tit air malin qui suit mes grimaces

La vie qui trace

Les souvenirs qui n’ont plus assez de place

Et les grands airs qui me font boire la tasse

Le temps qui passe

Je fais semblant

Je joue au grand

Je m’invente des papas

Des grands des forts à qui je ressemble pas

Mais qui me donnent la force de croire en moi

Je fais semblant

Je suis tremblant à l’idée qu’on ne m’aime pas

Je sers maman qui me prend dans ses bras

Je fais semblant que rien ne m’arrivera

Ne m’arrivera…

Premier frisson

On apprend la guitare sous l'édredon

Sa mère ne veut pas de moi c’est un peu con

Les nuits s’en vont

Et ma première histoire houle dans l’avion

Mais là on se mêle au Brésil de Milton

Première chanson

Je fais semblant

Je joue au mec à qui on ne l’a fait pas

Je suis absent, elle ne reviendra pas

J’embrasse des lèvres que je ne connais pas

Je fais semblant

Je prends ma voix sans vie à bout de bras

J’enfonce les portes où l’on veut bien de moi

Ca fait sourire

On dit qu’on me rappellera

On me rappelle pas

Et puis un jour

Des mains se tendent pour m’offrir de l’amour

Des voix s’unissent pour guider mes détours

Le monde autour

Ceux qui m’aiment

Les autres qui comptent les jours

Ceux qui me font espérer en toujours

Trop de monde autour

Je fais semblant

Je joue à croire que je mérite tout ça

Je suis tremblant

Ces gens sont là pour moi

Je leur raconte ma vie

Et il me voit

J’fais plus semblant

Je rends sa vie à ma voix à bout de bras

Celle que j’attends doit se cacher par là

Elle doit bien se cacher je ne la vois pas

Je ne la vois pas…

Le premier jour

Je me relève si on me pousse dans la cours

Je suis Thierry La Fronde, je gagne toujours

Et le temps court

De klassenfoto

De roze glimlach van een meisje dat me passeert

De slimme kleine lucht die mijn grimassen volgt

Het leven dat spoort

De herinneringen die geen ruimte meer hebben

En de geweldige deuntjes waardoor ik de beker drink

Verstrijkende tijd

ik doe alsof

Ik speel groot

Ik vind vaders uit

Van de groten van de sterken waar ik niet op lijk

Maar die me de kracht geven om in mezelf te geloven

ik doe alsof

Ik beef bij de gedachte niet geliefd te zijn

Ik dien mama die me in haar armen neemt

Ik doe alsof me niets zal overkomen

Zal mij niet gebeuren...

Eerste sensatie

We leren gitaar spelen onder het dekbed

Zijn moeder wil me niet, het is een beetje stom

De nachten gaan weg

En mijn eerste verhaal zwelt aan in het vliegtuig

Maar hier mengen we ons met het Brazilië van Milton

eerste liedje

ik doe alsof

Ik speel een kerel die het niet heeft gedaan

Ik ben weg, ze komt niet meer terug

Ik kus lippen, ik weet het niet

ik doe alsof

Ik neem mijn levenloze stem op armlengte afstand

Ik breek de deuren open waar ze me willen hebben

Het laat je glimlachen

Ze zeggen dat ze me terug zullen bellen

Ik word niet teruggebeld

En dan op een dag

Handen strekken zich uit om me liefde te geven

Stemmen verenigen zich om mijn omwegen te leiden

De wereld rondom

zij die van mij houden

De anderen die de dagen tellen

Degenen die me voor altijd hoop geven

Te veel mensen in de buurt

ik doe alsof

Ik speel geloof dat ik het allemaal verdien

ik sta te trillen

Deze mensen zijn er voor mij

Ik vertel ze mijn leven

En hij ziet mij

Ik doe niet meer alsof

Ik geef leven aan mijn stem op armlengte afstand

Degene op wie ik wacht moet zich daar verstoppen

Ze moet zich goed verstoppen, ik kan haar niet zien

Ik zie haar niet…

Eerste dag

Ik sta op als ik in de tuin wordt geduwd

Ik ben Thierry La Fronde, ik win altijd

En de tijd dringt