Combien de murs - Patrick Bruel

D’abord une pierre qui vole en éclats

Une drole de poussière, puis un fracas

Sortez de chez vous, réveillez tous les gens

Qui ont rendez-vous depuis si longtemps

Un mur est tombé, un homme se retourne

Est-ce qu’il a revé?

Est-ce une page qu’on tourne?

Déjà la rumeur qui court de ville en ville

On s’embrasse, on pleure, il reste immobile…

Est-ce que c’est lui qui perd la tete, qui devient fou…

Meme si son cœur est à la fete ses yeux sont flous

Combien d’armures, combien de masques, combien de tombes

Combien de murs se cachent derrière un mur qui tombe?

Des larmes peuvent couler, personne se retourne

L’histoire abandonne les pages qu’on détourne

De quelle liberté pourra-t-on bien parler

Lorsque les enfants viendront demander…

«Les murs qu’on a dans la tete

Sont plus hauts que vos peut-etre

Pourquoi personne les arrete… jamais !

Bien sûr qu’on va les casser

Mais on n’effacera jamais

Les maux qu’ils auront laissés… gravés !»?

J’avais oublié l’ironie de notre histoire

J’avais oublié qu’on a si peu de mémoire

Combien de larmes, combien de haines, combien de hontes

Combien de murs se cachent derrière un mur qui tombe?

Est-ce que c’est moi qui deviens fou?

Répondez-moi, mes yeux sont flous

Au nom de qui fait-on le choix de l’innocence?

Au nom d' quelle liberté, de quelle transparence?

Combien de murs… Combien de murs…

Combien de larmes, combien de masques, combien de hontes

Combien de murs se cachent derrière un mur qui tombe?

Eerst een verbrijzelde steen

Een grappige stof, dan een crash

Ga je huis uit, maak iedereen wakker

Wie zijn er al zo lang aan het daten

Een muur is gevallen, een man draait zich om

Droomde hij?

Is het een pagina die we omslaan?

Nu al het gerucht dat van stad tot stad gaat

We kussen, we huilen, hij blijft stil...

Is hij degene die gek wordt, gek wordt...

Ook al is haar hart aan het vieren, haar ogen zijn wazig

Hoeveel pantsers, hoeveel maskers, hoeveel graven?

Hoeveel muren verschuilen zich achter een vallende muur?

Tranen mogen vallen, niemand draait zich om

De geschiedenis verlaat de pagina's die we omleiden

Over welke vrijheid kunnen we praten?

Als de kinderen komen vragen...

"De muren die we in ons hoofd hebben

Zijn hoger dan je misschien

Waarom houdt niemand ze tegen... ooit!

Natuurlijk breken we ze

Maar we zullen nooit wissen

Het kwaad dat ze zullen hebben achtergelaten… gegraveerd!”?

Ik vergat de ironie van ons verhaal

Ik was vergeten dat we zo weinig geheugen hebben

Hoeveel tranen, hoeveel haat, hoeveel schaamte

Hoeveel muren verschuilen zich achter een vallende muur?

Word ik gek?

Geef antwoord, mijn ogen zijn wazig

In wiens naam kiezen we voor onschuld?

In naam van welke vrijheid, welke transparantie?

Hoeveel muren... Hoeveel muren...

Hoeveel tranen, hoeveel maskers, hoeveel schaamte

Hoeveel muren verschuilen zich achter een vallende muur?