Minnestund - Panychida

Som et tindrende sinne agerende mot den urett knusende som stein mot bakke

Som et gysende hat med bladet fra rustne sverd rettet mot deres nakke

Aldri mer skal vi forrådes

Aldri mer skal de benådes

Aldri mer skal vi synke mot havets bunn

Men vi skal alltid huske denne minnestund

Den Høyes tale er i oss lenket fast

Når det rumlet og skyer brast

Når det klarnet og vi så det skinne

Da ble født vår arv, vårt minne

Modige menn fra glemselens vann

Vis øye for øye og tann for tann

Et minne til handling og gjenoppreisning

En dugnad til ære for det norrøne ting

Als een twinkelende woede die optreedt tegen het onrecht dat verplettert als steen tegen de grond

Als een rillende hoed met het blad van roestige zwaarden gericht op hun nek

We zullen nooit meer verraden worden

Nooit meer zullen ze gratie krijgen

Nooit meer zullen we naar de bodem van de zee zinken

Maar we zullen ons dit moment van herinnering altijd herinneren

De toespraak van de Hoogheid is in ons geketend

Toen het rommelde en wolken barstten

Toen het opklaarde en we het zagen schijnen

Toen werd onze erfenis geboren, onze herinnering

Dappere mannen uit het water van de vergetelheid

Toon oog om oog en tand om tand

Een herinnering aan actie en herstel

Een liefdadigheidsevenement ter ere van het Noorse ding