51 - Overgrow

The house that I grew up in is getting darker now these days

And the pictures on its walls got me shaking in my frame

'Cause it’s been four weeks since you left and I can’t escape the thought

Of that 4:30 phone call where she said, «Son, your father, he’s gone»

And I could hear her voice shake as I put my car in park

And as that panic slowly set in, my only thought was hanging up

I found myself sitting in traffic — mad as hell, alone with my thoughts

Of how I never said goodbye, or told you that I loved you enough

And as I pulled up onto the street where I grew up

The neighbors stood in silence, but their faces said enough

And as I stepped out onto the street I learned to walk

I realized the cop cars had all their sirens off

I spent some time in a dark booth in some shitty Brooklyn bar

Looking through old photographs and wondering where you are

I tried to write some words to speak in the front seat of a car

But the only thing that I could think of was, «How could I get to where you are?

And as I pulled up onto the street where I grew up

There was only a haunting silence that would the falling leaves disrupt

And as I climbed the steps to the house I learned to love

I felt the earth exhale the dirt and the roof caved in on us

I never thought that day in your garage

Would become the last time we talked

And I’m sorry I was busy the last time you called

There’s not a thing I wouldn’t give up for another chance to talk

Your girlfriend told us about your plans and your friends came by in waves

And all those words shared on tear-stained page echoed in one loud refrain

And as the color from the sky all ran into this shade of grey

I hope you know that I love you, and I’ll miss you more each day

Het huis waarin ik ben opgegroeid, wordt tegenwoordig steeds donkerder

En de foto's aan de muren deden me trillen in mijn lijst

Omdat het vier weken geleden is dat je wegging en ik kan niet aan de gedachte ontsnappen

Van dat telefoontje van 16.30 uur waarin ze zei: «Zoon, je vader, hij is weg»

En ik hoorde haar stem trillen toen ik mijn auto in het park zette

En terwijl die paniek langzaam toesloeg, was mijn enige gedachte ophangen

Ik merkte dat ik in het verkeer zat - gek als de hel, alleen met mijn gedachten

Over hoe ik nooit afscheid heb genomen of je heb verteld dat ik genoeg van je hield

En toen ik de straat opreed waar ik ben opgegroeid

De buren stonden stil, maar hun gezichten zeiden genoeg

En toen ik de straat op stapte, leerde ik lopen

Ik realiseerde me dat de sirene van de politieauto's uit was

Ik heb wat tijd doorgebracht in een donker hokje in een of andere waardeloze bar in Brooklyn

Oude foto's bekijken en je afvragen waar je bent

Ik probeerde wat woorden te schrijven om te spreken op de voorbank van een auto

Maar het enige dat ik kon bedenken was: 'Hoe kan ik komen waar je bent?

En toen ik de straat opreed waar ik ben opgegroeid

Er was alleen een angstaanjagende stilte die de vallende bladeren zouden verstoren

En terwijl ik de trap opklom naar het huis waar ik van leerde houden

Ik voelde de aarde het vuil uitademen en het dak stortte in op ons

Ik had die dag in je garage nooit gedacht

Zou de laatste keer worden dat we elkaar spraken

En het spijt me dat ik het druk had de laatste keer dat je belde

Er is niets dat ik niet zou opgeven voor nog een kans om te praten

Je vriendin vertelde ons over je plannen en je vrienden kwamen in golven langs

En al die woorden die op een met tranen besmeurde pagina werden gedeeld, weergalmden in één luid refrein

En terwijl de kleur van de lucht allemaal overging in deze grijstint

Ik hoop dat je weet dat ik van je hou en dat ik je elke dag meer zal missen