Мортем - Otto Dix

Лунные слёзы ловишь рукою.

Все твои сказки навеки с тобою.

Тени приходят, боль твою прячут,

Вместе с тобою о былом плачут.

Всё, что так важно, что сердцу мило,

Взять ты не сможешь с собою в могилу.

Лунные блики в сердце застыли.

Скоро растаешь под слоем пыли

От наслажденья, от ласк насекомых,

От безразличья родных и знакомых.

Лунной дорожкой в мир своих сказок

Ты поднимаешься через строй масок.

Бледною кожей дождь ощущаешь.

Всех, кто обидел, ты нежно прощаешь.

Venit mors velociter

Mortem

Rapit nos atrociter

Mortem *

Venit mors velociter

Mortem

Rapit nos atrociter

Mortem

Лунной дорожкой в мир своих сказок

Ты поднимаешься через строй масок.

Бледною кожей дождь ощущаешь.

Всех, кто обидел, ты нежно прощаешь.

Всё, что так важно, что сердцу мило,

Взять ты не сможешь с собою в могилу.

Maantranen die je opvangt met je hand.

Al je sprookjes zijn voor altijd bij je.

Schaduwen komen, verberg je pijn

Samen met jou huilen ze om het verleden.

Alles wat zo belangrijk is, dat lief is voor het hart,

Je kunt het niet meenemen naar het graf.

Lunaire schittering in het hart bevroor.

Straks smelt je onder een laag stof

Van plezier, van de strelingen van insecten,

Van de onverschilligheid van familieleden en vrienden.

Maanpad naar de wereld van hun sprookjes

Je stijgt door de reeks maskers.

Met een bleke huid voel je de regen.

Je vergeeft teder iedereen die beledigd is.

Venit mors velociter

Mortem

Rapit nos atrociter

*

Venit mors velociter

Mortem

Rapit nos atrociter

Mortem

Maanpad naar de wereld van hun sprookjes

Je stijgt door de reeks maskers.

Met een bleke huid voel je de regen.

Je vergeeft teder iedereen die beledigd is.

Alles wat zo belangrijk is, dat lief is voor het hart,

Je kunt het niet meenemen naar het graf.