Гот - Otto Dix

Она бритвой обрезала волосы

И покрасила их в черный цвет.

На запястьях — кровавые полосы,

И дороги назад уже нет.

Вечный траур, тоска и распятия.

Нет улыбок на черных губах.

Эти дети играют в проклятия

И желают остаться во снах.

Ночь у них за богиню считается,

А за бога — кровавый закат.

Их так много по миру скитается —

Этих мрачных и бледных ребят.

Вечный траур, тоска и распятия.

Нет улыбок на черных губах.

Эти дети играют в проклятия

И желают остаться во снах.

Она дверь заперла в свой мир наглухо.

Может, демон за нею придет.

И обняв, он прошепчет ей на ухо:

«Спи спокойно, мой маленький гот».

Вечный траур, тоска и распятия.

Нет улыбок на черных губах.

Эти дети играют в проклятия

И желают остаться во снах.

Ze knipte haar haar met een scheermes

En heb ze zwart geverfd.

Op de polsen - bloederige strepen,

En er is geen weg terug.

Eeuwige rouw, melancholie en kruisiging.

Er zijn geen glimlachen op zwarte lippen.

Deze kinderen spelen vloeken

En ze willen in dromen blijven.

Ze beschouwen de nacht als een godin,

En voor God - een bloedige zonsondergang.

Er zwerven er zo veel over de wereld -

Deze sombere en bleke jongens.

Eeuwige rouw, melancholie en kruisiging.

Er zijn geen glimlachen op zwarte lippen.

Deze kinderen spelen vloeken

En ze willen in dromen blijven.

Ze sloot de deur naar haar wereld stevig op slot.

Misschien komt de demon haar halen.

En terwijl hij hem omhelst, fluistert hij in haar oor:

'Slaap lekker, mijn kleine goth.'

Eeuwige rouw, melancholie en kruisiging.

Er zijn geen glimlachen op zwarte lippen.

Deze kinderen spelen vloeken

En ze willen in dromen blijven.