O Solitude - Olivia Chaney

O solitude, my sweetest choice!

O solitude

O solitude my sweetest, sweetest choice

Places devoted to the night,

Remote from tumult and from noise,

How ye my restless thoughts delight!

O solitude

O solitude, my sweetest, sweetest choice!

O heav’ns!

What content is mine

To see those trees, which have appear’d

From the nativity of time,

And which all ages have rever’d,

To look today as fresh and green

To look today as fresh and green

As when their beauties were first seen.

O, how agreeable a sight

These hanging mountains do appear,

Which th' unhappy would invite

To finish all their sorrows here,

When their hard, their hard fate makes them endure

Such woes, such woes as only death can cure.

O, how I solitude adore!

O, how I solitude adore!

That element of noblest wit,

Where I have learnt, where I have learnt

Apollo’s lore,

Without the pains, the pains to study it.

For thy sake I in love am grown

With what thy fancy, thy fancy does pursue;

But when I think upon my own,

I hate it, I hate it for that reason too,

Because it needs must hinder me

From seeing, from seeing and from serving thee.

I solitude,

O my solitude adore!

O eenzaamheid, mijn liefste keuze!

O eenzaamheid

O eenzaamheid mijn liefste, liefste keuze

Plaatsen gewijd aan de nacht,

Ver weg van tumult en lawaai,

Wat verrukken mijn rusteloze gedachten!

O eenzaamheid

O eenzaamheid, mijn liefste, liefste keuze!

O hemel!

Welke inhoud is van mij

Om die bomen te zien, die zijn verschenen

Van de geboorte van de tijd,

En die alle leeftijden hebben vereerd,

Om er vandaag fris en groen uit te zien

Om er vandaag fris en groen uit te zien

Zoals toen hun schoonheden voor het eerst werden gezien.

O, wat een aangenaam gezicht

Deze hangende bergen verschijnen,

Wat de ongelukkige zou uitnodigen

Om al hun verdriet hier te beëindigen,

Als ze hard zijn, laat hun harde lot hen volharden

Zulke ellende, zulke ellende die alleen de dood kan genezen.

O, wat aanbid ik eenzaamheid!

O, wat aanbid ik eenzaamheid!

Dat element van edelste humor,

Waar ik heb geleerd, waar ik heb geleerd

Apollo's overlevering,

Zonder de pijn, de pijn om het te bestuderen.

Omwille van jou ben ik verliefd geworden

Met wat uw fantasie nastreeft, jaagt uw fantasie na;

Maar als ik aan mezelf denk,

Ik haat het, ik haat het om die reden ook,

Omdat het me moet hinderen

Van zien, van zien en van u dienen.

ik eenzaamheid,

O mijn eenzaamheid aanbidden!