Осень - Олег Макин

Я не знаю, на что надеяться,

Летних песен прошла пора.

Скоро парки мои оденутся,

В жёлтые свитера.

И накинув шарфы багряные,

Где бульвары, где мы с тобой

Целовались от счастья пьяные, Пьяные той весной.

О-о-осень, заходи, не бойся

О-о-осень, о-о-осень

Дай ещё глоток.

Эх, осень, а я гулять не бросил,

А я любить не бросил,

Осень-холодок.

Не пойму я, на что надеяться,

Звёзды в небе гядят сквозь тьму.

Подойду ночью тёмной к деревцу

Веточки обниму.

Этот терпкий настой рябиновый,

Эти клёны как миражи.

Жизнь была со мной — не обидела.

Просто такая жизнь.

О-о-осень, заходи, не бойся

О-о-осень, о-о-осень

Дай ещё глоток.

Эх, осень, а я гулять не бросил,

А я любить не бросил,

Осень-холодок.

Ik weet niet waar ik op moet hopen

Het is tijd voor zomerliedjes.

Binnenkort zijn mijn parka's gekleed,

In gele truien.

En scharlaken sjaals omgooien,

Waar zijn de boulevards, waar zijn jij en ik

Gekust van geluk dronken, dronken die lente.

Oh-oh-herfst, kom binnen, wees niet bang

Oh-oh-herfst, oh-oh-herfst

Geef me nog een slok.

Oh, herfst, maar ik stopte niet met lopen,

En ik gaf de liefde niet op,

De herfst is koud.

Ik begrijp niet waar ik op moet hopen

De sterren aan de hemel staren door de duisternis.

Ik ga naar de boom in de donkere nacht

Ik zal de takken knuffelen.

Deze zure lijsterbes-infusie,

Deze esdoorns zijn als luchtspiegelingen.

Het leven was met mij - beledigde niet.

Gewoon zo'n leven.

Oh-oh-herfst, kom binnen, wees niet bang

Oh-oh-herfst, oh-oh-herfst

Geef me nog een slok.

Oh, herfst, maar ik stopte niet met lopen,

En ik gaf de liefde niet op,

De herfst is koud.