Stop While You're a Head - Okey Dokey

Now that we’re here at the end

I can’t believe it, we really did it this time

Now that we’re staring at our feet in our hands

We’re babies, babies again

And ain’t that how it feels when you’re lonely?

After being loverly for so many years

And it feels like I’ve had seven kinds of living lives

All of them quite beautiful, but pardon me

I can’t recall your birthday or your favorite kinds of colors here

In the fall, as the leaves ar falling

Here I am, trouble rcalling those things

(You know what it really is?)

I can’t go around a single corner

I can’t hit the grocery without her spirit followin' me

And if it’s not my pocket that’s a’ringin'

It’s ringin' in my head, from ear to ear

She’s right there, in my head

All you ghosts and all you poets

You wouldn’t even understand

She’s right there, everywhere I go

In my pocket, on the road

Now that we are at the end of something

I can’t believe it, we really did it this time, baby

And in my head, there’s only the past and where I’ve been

Memories of your skin, or at least what I can recall

And now that this whole thing has come upended

Those days pretending that it could not be

Seem like such trivial things in such a beautiful story

Seems like the only thing that don’t come running out

Is that I wish that I’d done anything differently, anything

(Ahh…)

Nu we hier aan het einde zijn

Ik kan het niet geloven, we hebben het deze keer echt gedaan

Nu we naar onze voeten in onze handen staren

We zijn baby's, weer baby's

En is dat niet hoe het voelt als je eenzaam bent?

Na zoveel jaren verliefd te zijn geweest

En het voelt alsof ik zeven soorten levens heb gehad

Allemaal heel mooi, maar neem me niet kwalijk

Ik kan me je verjaardag of je favoriete soorten kleuren hier niet herinneren

In de herfst, als de bladeren vallen

Hier ben ik, moeite om die dingen te bellen

(Weet je wat het echt is?)

Ik kan geen hoek om

Ik kan niet naar de supermarkt zonder dat haar geest me volgt

En als het niet mijn zak is, is dat een ringin'

Het rinkelt in mijn hoofd, van oor tot oor

Ze is daar, in mijn hoofd

Al jullie geesten en jullie dichters

Je zou het niet eens begrijpen

Ze is daar, overal waar ik ga

In mijn zak, onderweg

Nu we aan het einde van iets zijn

Ik kan het niet geloven, we hebben het deze keer echt gedaan, schat

En in mijn hoofd is er alleen het verleden en waar ik ben geweest

Herinneringen aan je huid, of tenminste wat ik me kan herinneren

En nu dit hele ding op zijn kop is gekomen

Die dagen deden alsof het niet kon

Het lijken zulke triviale dingen in zo'n mooi verhaal

Lijkt het enige dat niet opraakt

Is dat ik zou willen dat ik iets anders had gedaan, wat dan ook?

(Ah...)