Sempre o Nó - Oddish

Completamente bêbada e drogada

Chorando nosso término, maquiagem borrada

Rio de lágrimas nos seus olhos cor de piscina

Cê continuava linda até louca de cocaína

Noite da cidade quente, o sexo das luzes

O fluxo de pecadores carregando cruzes

Louca, tensa, doce e sem rumo

Densa, quente feito uma boca de fumo

E aquela sua tattoo de rockstar…

Skinny e All Star, sorria, entre os dedos o cigarro…

Dançava e não parava de me olhar…

Lembro que fui lá…

Cê disse que eu tava tirando sarro…

Da mágica romântica aos egos em necrose

Enquanto minha princesa delirava de overdose

Fazendo dois pedidos, um deles o perdão

E o outro, que por nada eu soltasse tua mão

Refrão:

Mas… quando o sol se pôr…

E você se ver só… Vai lembrar

Carreiras de pó… Sempre o nó…

E eu tentei… E eu tentei… Mas…

Um ano e nove meses, porra, quantas vezes?

Fui te buscar na boca, talvez 14 ou 13

Sua mãe te agredia, chamava de vadia

Drogada do caralho, mas ela não sabia

Que a culpa disso tudo era dela

Que a falta de afeto, sempre deixa uma sequela

Não que justifique, mas porra, isso importa?

Já viu sua princesa pouco a pouco sendo morta?

Primeiro a vaidade, equilíbrio, asseio

Lá fora os demônios a chamavam pra um passeio

Seu olhar cansado de lutar com a depressão

Cê lembra dos pedidos?

Um deles o perdão

Mas tudo se resume ao nove de janeiro

Oito e dez da noite, trancada no banheiro

E uma ligação que pôs o fim da nossa história

Morta, parada cardio-respiratória

Refrão:

Mas… quando o sol se pôr…

E você se ver só… Vai lembrar

Carreiras de pó… Sempre o nó…

E eu tentei… E eu tentei… Mas…

Helemaal dronken en high

Huilend ons uiteenvallen, make-up besmeurd

Rivier van tranen in je zwembadkleurige ogen

Je was nog steeds mooi, zelfs gek op cocaïne

Hete stadsnacht, het geslacht van lichten

De stroom van zondaars die kruisen dragen

Gek, gespannen, lief en doelloos

Dicht, heet als een rokerij

En die rockstar-tatoeage van jou...

Mager en All Star, lach, tussen je vingers de sigaret...

Hij danste en bleef me aankijken...

Ik herinner me dat ik daar heen ging...

Je zei dat ik grapjes maakte...

Van romantische magie tot necrotische ego's

Terwijl mijn prinses ijlde van een overdosis

Twee verzoeken doen, een daarvan om vergeving

En de andere, dat ik voor niets je hand los zou laten

Refrein:

Maar... als de zon ondergaat...

En als je jezelf alleen ziet... zul je het je herinneren

Poeder rijen... Altijd de knoop...

En ik probeerde... En ik probeerde... Maar...

Een jaar en negen maanden, hoe vaak?

Ik ging je zoeken in de mond, misschien 14 of 13

Je moeder viel je aan, noemde je een bitch

Verdomme gedrogeerd, maar ze wist het niet

Dat het allemaal haar schuld was

Dat gebrek aan genegenheid laat altijd een vervolg achter

Niet dat het het rechtvaardigt, maar fuck, maakt het uit?

Heb je ooit je prinses beetje bij beetje zien vermoorden?

Ten eerste, ijdelheid, evenwicht, netheid

Buiten riepen de demonen haar voor een wandeling

Je ziet er moe uit van het worstelen met een depressie

Herinner je je de bevelen nog?

Een daarvan is vergeving

Maar het komt allemaal neer op 9 januari

Acht tien 's nachts, opgesloten in de badkamer

En een connectie die ons verhaal beëindigde

Overleden, hart- en ademhalingsstilstand

Refrein:

Maar... als de zon ondergaat...

En als je jezelf alleen ziet... zul je het je herinneren

Poeder rijen... Altijd de knoop...

En ik probeerde... En ik probeerde... Maar...