Keldagau - Obscurity

Ruhig liegt das Dorf am Fuße des Berges

Umringt von Mauern eines mächtigen Wehres

Als der Berg die Sonne verschlingt

Gibt das Abendlicht preis

Was einst der Druide sah, im Rund des steiner’n Kreis

Ein Heer wird kommen, der Kelten blutig Wall

Zu Ende ist der Frieden nun, es beginnt der Fall

Ruhig liegt das Dorf der Kelten am Hang

Weilt noch in Frieden, doch droht der Untergang

Weit in der Ferne des Todes kalt Gesang

Kündigt eine Schar von Raben Tod und Unheil an

Die Dämmerung treibt fremde Schatten, über den Berg hinab ins Tal

Die Dämmerung treibt fremde Schatten

Über den Berg hinab ins Tal

Nun nimmt die Angst sie in Besitz

Fürchten sie bald ihre Qual

Die Tore werden fest verschlossen

Hoher Wall schützt Frau und Kind

Krieger rüsten ihre Waffen, sie alle dem Tod gesinnt

Das fremde Volk auf dem Raubzug

Kein Wehr und Wall hat bestand

Seht ihr sie kommen, hört ihr den Schlachtgesang

Volk ohne Reue, bringen Tod und Verderben

Im Arm des Todes liegt das Land der Väter

Ein Fluss aus Blut.

Volk was einst stolz gewesen

Blutet nun am Boden — Keldagau

Doch es ward nicht aller Tod, nicht nur Feind, auch Brüder

Schwerter schweigen, aus Asche erhebt sich ein neuer Bund

Was einst der Druide sah, ein Pfad umringt von Nebel

Der Götter treues Volk, für immer vereint, ewig in Freiheit

Frieden ist gekommen, verhallt ist der Schlachtgesang

Volk ohne Reue, brachte Tod und Verderben

Im Arm des Todes lag das Land der Väter

Hier floss das Blut — wo einst der Krieg getobt

Sich ein neues Volk erhob — Keldagau…

Het dorp ligt rustig aan de voet van de berg

Omgeven door muren van een machtige stuw

Zoals de berg de zon verslindt

Onthult het avondlicht

Wat de druïde ooit zag in de ronde van de stenen cirkel

Er zal een leger komen, de bloedige muur van de Kelten

Het einde van de vrede is nu, de herfst begint

Het dorp van de Kelten ligt rustig op de helling

Nog steeds in vrede, maar bedreigd met vernietiging

Ver van de dood koud zingen

Kondigt dood en onheil aan voor een zwerm raven

Twilight drijft vreemde schaduwen over de berg naar beneden in de vallei

De schemering werpt vreemde schaduwen

Over de berg naar beneden het dal in

Nu neemt angst bezit van haar

Vrees spoedig hun kwelling

De poorten worden goed gesloten

Hoge muur beschermt vrouw en kind

Krijgers bewapenen hun wapens, allemaal doodsgezind

De buitenlandse mensen op de inval

Geen stuw en muur heeft bestaan

Als je ze ziet aankomen, hoor je het strijdlied

Onberouwvolle mensen brengen dood en verderf

In de armen van de dood ligt het land van de vaders

Een rivier van bloed.

mensen die ooit trots waren

Nu bloedend op de grond - Keldagau

Maar niet allemaal stierven, niet alleen vijanden, maar ook broers

Zwaarden vallen stil, een nieuw verbond herrijst uit as

Wat de druïde ooit zag, een pad gehuld in mist

Mensen loyaal aan de goden, voor altijd verenigd, voor altijd in vrijheid

Vrede is gekomen, het strijdlied is weggestorven

Onberouwvolle mensen brachten dood en verderf

In de armen van de dood lag het land van de vaders

Het bloed vloeide hier - waar ooit oorlog woedde

Er ontstond een nieuw volk - Keldagau...