Shortly Broken - Numbers

why do you have to yell?

can’t you calm down?

you don’t have all the answers

answers you claim to trust and know you don’t know

scrambling for pieces to defend your word

suddenly the evidence it all becomes blurred

but everything that i believe is still absurd?

why can’t we get it?

you keep looking down, staring at the ground

you are so held back you’re so off track

sometimes, i tell myself

«i want to get away, i gotta get away»

but i believe with some time and space

i can forgive this place

focused on the air and dust, living life on repeat

like a broken record — truth convinced through deceit

there’s a question no one seems to fear

i don’t care how you lived, just tell me how’d we get here?

there will come a time where we aren’t consumed

we are not doomed

we live in a society that thinks they know everything

all the answers been exchanged up to their capacity

there’s more to this than sifting grains of sand

but nothing seems to beat the foolishness of the common man

sometimes, i tell myself

«i want to get away, i gotta get away»

but i believe with some time and space

i can forgive this place

maybe the day of seeing eye to eye is within sight

take your time to decide who was wrong or right

waarom moet je schreeuwen?

kan je niet kalmeren?

je hebt niet alle antwoorden

antwoorden die u beweert te vertrouwen en waarvan u weet dat u ze niet weet

klauteren naar stukken om je woord te verdedigen

plotseling wordt het bewijs alles wazig

maar alles wat ik geloof is nog steeds absurd?

waarom kunnen we het niet krijgen?

je blijft naar beneden kijken, starend naar de grond

je wordt zo tegengehouden dat je zo van de baan bent

soms zeg ik tegen mezelf

"ik wil weg, ik moet weg"

maar ik geloof met wat tijd en ruimte

ik kan deze plek vergeven

gericht op lucht en stof, levend leven op herhaling

als een gebroken record - waarheid overtuigd door bedrog

er is een vraag waar niemand bang voor lijkt te zijn

het kan me niet schelen hoe je leefde, vertel me gewoon hoe we hier zijn gekomen?

er komt een tijd dat we niet worden verbruikt

we zijn niet gedoemd

we leven in een samenleving die denkt dat ze alles weten

alle antwoorden zijn uitgewisseld tot hun capaciteit

er komt meer bij kijken dan zandkorrels zeven

maar niets lijkt de dwaasheid van de gewone man te verslaan

soms zeg ik tegen mezelf

"ik wil weg, ik moet weg"

maar ik geloof met wat tijd en ruimte

ik kan deze plek vergeven

misschien is de dag van oog in oog in zicht

neem de tijd om te beslissen wie er fout of goed was