Frames - Numbers

go ahead and remember

the things you hate about my life

forget who you love and replace with yourself

i’ve had enough

like a lab rat

making me find my way through your impossible maze

but you manipulate as i perpetuate

so what if i broke some rules for a change?

try harder drop the act of playing martyr

figure out your life

before you waste your time to save mine

just you wait and see

you’ll come crawling back to me

if i take away mistakes i’ve made

you’ll do what it takes to make me fade

because there’s nothing left at stake

you’ve got nothing on your plate

if i take away the only thing

that makes you want to break my spirit’s chain

you’ll just find another frame to paint me in

doesn’t matter what i do or where i’ve been

there was a time when our ears weren’t drowned out in noise

when the effort and love for this was listened to, instead of destroyed

we’ve been spoiled by ourselves and our thirst for more and our lust to enjoy

we’ve been given everything for free

and yet we’re victims of each others' ploys

stages rang as voices sang for the first time to virgin ears

«no one hears me»

we complained even though this was made exponentially simple for years

if i take away mistakes i’ve made

you’ll do what it takes to make me fade

if i take away mistakes i’ve made

you’ll do what it takes to make me fade

i can see your walls are caving in

so just listen and listen and listen

if i don’t fit your frame just throw me away

ga je gang en onthoud

de dingen die je haat aan mijn leven

vergeet van wie je houdt en vervang door jezelf

Ik heb er genoeg van

als een laboratoriumrat

waardoor ik mijn weg vind door jouw onmogelijke doolhof

maar jij manipuleert zoals ik het voortzet

dus wat als ik voor de verandering een paar regels overtrad?

probeer harder laat de daad van het spelen van martelaar vallen

ontdek je leven

voordat je je tijd verspilt om de mijne te redden

wacht maar af

je komt terug naar mij kruipen

als ik fouten wegneem die ik heb gemaakt

je zult doen wat nodig is om me te laten vervagen

omdat er niets meer op het spel staat

je hebt niets op je bord

als ik het enige wegneem

waardoor je de ketting van mijn geest wilt verbreken

je vindt gewoon een ander frame om me in te schilderen

maakt niet uit wat ik doe of waar ik ben geweest

er was een tijd dat onze oren niet overstemden met lawaai

toen naar de inspanning en liefde hiervoor werd geluisterd, in plaats van vernietigd

we zijn verwend door onszelf en onze dorst naar meer en onze lust om te genieten

we hebben alles gratis gekregen

en toch zijn we het slachtoffer van elkaars trucs

podia klonken terwijl stemmen voor het eerst zongen in maagdelijke oren

«niemand hoort me»

we hebben geklaagd, hoewel dit jarenlang exponentieel eenvoudig is gemaakt

als ik fouten wegneem die ik heb gemaakt

je zult doen wat nodig is om me te laten vervagen

als ik fouten wegneem die ik heb gemaakt

je zult doen wat nodig is om me te laten vervagen

ik zie dat je muren instorten

dus gewoon luisteren en luisteren en luisteren

als ik niet in je frame pas, gooi me dan gewoon weg