Altrove - Noemi

Mi sveglio col piede sinistro

Quello giusto

Forse già lo sai

Che a volte la follia

Sembra l’unica via

Per la felicità

C’era una volta un ragazzo

Chiamato pazzo

E diceva sto meglio in un pozzo

Che su un piedistallo

Oggi indosso

La giacca dell’anno scorso

Che così mi riconosco

Ed esco

Dopo I fiori piantati

Quelli raccolti

Quelli regalati

Quelli appassiti

Ho deciso

Di perdermi nel mondo

Anche se sprofondo

Lascio che le cose

Mi portino altrove

Non importa dove

Non importa dove

Io, un tempo era semplice

Ma ho sprecato tutta l’energia

Per il ritorno

Lascio le parole non dette

E prendo tutta la cosmogonia

E la butto via

E mi ci butto anch’io

Sotto le coperte

Che ci sono le bombe

È come un brutto sogno

Che diventa realtà

Ho deciso

Di perdermi nel mondo

Anche se sprofondo

Applico alla vita

I puntini di sospensione

Che nell’incosciente

Non c'è negazione

Un ultimo sguardo commosso all’arredamento

E chi si è visto, s'è visto

Svincolarsi dalle convinzioni

Dalle pose e dalle posizioni

Lascio che le cose

Mi portino altrove

Altrove

Altrove

Svincolarsi dalle convinzioni

Dalle pose e dalle posizioni

Svincolarsi dalle convinzioni

Dalle pose e dalle posizioni

Ik word wakker met mijn linkervoet

De goede

Misschien weet je het al

Die soms waanzin

Het lijkt de enige manier

Voor blijdschap

Er was eens een jongen

Gek genoemd

En hij zei dat ik beter af ben in een put

dan op een voetstuk

Vandaag draag ik

Het jasje van vorig jaar

Zo herken ik mezelf

En ik ga uit

Nadat de bloemen geplant zijn

die verzameld

degenen die zijn weggegeven

degenen die verdord zijn

ik heb besloten

Om mezelf te verliezen in de wereld

Zelfs als ik zinken

ik laat dingen

Breng me ergens anders heen

Het maakt niet uit waar

Het maakt niet uit waar

Ik was vroeger simpel

Maar ik heb al mijn energie verspild

voor de terugkeer

Ik laat de woorden onuitgesproken

En ik neem alle kosmogonie

En ik gooi het weg

En ik stort me er ook in

Onder de dekens

Dat er bommen zijn

Het is als een boze droom

Wat werkelijkheid wordt

ik heb besloten

Om mezelf te verliezen in de wereld

Zelfs als ik zinken

ik solliciteer op het leven

de ellips

dan in het onbewuste

Er is geen ontkenning

Een laatste blik op de meubels

En wie heeft gezien, heeft gezien

Breek los van overtuigingen

Van poses en posities

ik laat dingen

Breng me ergens anders heen

Ergens anders

Ergens anders

Breek los van overtuigingen

Van poses en posities

Breek los van overtuigingen

Van poses en posities