Skeletons - Nina Nesbitt

Put on my shoes and see through my eyes

Its hard to judge what you can’t visulise

And as light fall and shadows creep

The air is silent on my street lying in my bed, questions in my head

And it’s all so quiet, quiet

Then skeletons come out to play when my mind wonders and memories fade, fade

Telling me I’ll never win as I’m betting my last coins on the game, the game

So I’ll close that door

And I’ll seal the floors

And they’ll die away (x6)

Like a building I will fall to the ground

Then what am I with only foundations?

And as light fall and shadows creep

The air is silent on my street lying in my bed, questions in my head

And it’s all so quiet, quiet

Then skeletons come out to play when my mind wonders and memories fade, fade

Telling me I’ll never win as I’m betting my last coins on the game, the game

So I’ll close that door

And I’ll seal the floors

And they’ll die away (x6)

Skeletons, remind me where I have been

Skeletons, remind me what could have been

So I’ll close that door

And I’ll seal the floors

And skeletons come out to play when my mind wonders and memories fade, fade

Telling me I’ll never win as I’m betting my last coins on the game, the game

So I’ll close that door

And I’ll seal the floors

And they’ll die away (x6)

And skeletons come out to play when my mind wonders and memories fade.

(Merci à Solene pour cettes paroles)

Trek mijn schoenen aan en kijk door mijn ogen

Het is moeilijk te beoordelen wat je niet kunt visualiseren

En terwijl het licht valt en de schaduwen kruipen

De lucht is stil op mijn straat, liggend in mijn bed, vragen in mijn hoofd

En het is allemaal zo stil, stil

Dan komen er skeletten tevoorschijn om te spelen wanneer mijn geest zich afvraagt ​​en herinneringen vervagen, vervagen

Me vertellen dat ik nooit zal winnen omdat ik mijn laatste munten inzet op het spel, het spel

Dus ik doe die deur dicht

En ik zal de vloeren verzegelen

En ze zullen wegsterven (x6)

Als een gebouw zal ik op de grond vallen

Wat ben ik dan met alleen maar fundamenten?

En terwijl het licht valt en de schaduwen kruipen

De lucht is stil op mijn straat, liggend in mijn bed, vragen in mijn hoofd

En het is allemaal zo stil, stil

Dan komen er skeletten tevoorschijn om te spelen wanneer mijn geest zich afvraagt ​​en herinneringen vervagen, vervagen

Me vertellen dat ik nooit zal winnen omdat ik mijn laatste munten inzet op het spel, het spel

Dus ik doe die deur dicht

En ik zal de vloeren verzegelen

En ze zullen wegsterven (x6)

Skeletten, herinner me waar ik ben geweest

Skeletten, herinner me wat had kunnen zijn

Dus ik doe die deur dicht

En ik zal de vloeren verzegelen

En skeletten komen tevoorschijn om te spelen wanneer mijn geest zich afvraagt ​​en herinneringen vervagen, vervagen

Me vertellen dat ik nooit zal winnen omdat ik mijn laatste munten inzet op het spel, het spel

Dus ik doe die deur dicht

En ik zal de vloeren verzegelen

En ze zullen wegsterven (x6)

En skeletten komen tevoorschijn om te spelen als mijn geest zich afvraagt ​​en herinneringen vervagen.

(Merci à Solene pour cettes paroles)