Pandemonium - NIKI

Smoke puffs are white and piling

This head feels like an island

I am my own asylum

Their stares are beady but I don’t mind

Let 'em take their time

'Cause there ain’t no new light to shed, no, no

Pandemonium calms me down like an ocean, oh (an ocean, oh)

And I’m kissing pillow lips, drunk off saccharine potions, oh

And nothing really matters

'Cause everybody here is dying

Dying out in slow motion

And everybody here is lying, lying

Silently detonating emotions

Read the spaces between the lines

Mind your own business while I grow mine

No it’s never personal

Maybe that’s the problem

We loosen up every rung on the ladder

Serve up a smile on a silver platter

No one needs a pillar, just a painkiller or two

'Cause everybody here is dying

Dying out in slow motion

And everybody here is lying, lying

Silently detonating emotions

We’re dying in the dark

It’s written there in the stars

You’re understood by so little and loved only from afar

And counting blessings is hard

I don’t quite know where to start

The gold is new, but the gray

Well that’s just state of the art

And bottoms up to skeletons all bottled up

Always going when the going gets too tough, oh

'Cause everybody here is dying

Dying out in slow motion

And everybody here is lying, lying

Silently detonating emotions

'Cause everybody here is dying

Dying out in slow motion

And everybody here is lying, lying

Silently detonating emotions

'Cause everybody here is dying

Rookwolken zijn wit en stapelen zich op

Dit hoofd voelt als een eiland

Ik ben mijn eigen asiel

Hun blikken zijn kraal, maar dat vind ik niet erg

Laat ze hun tijd nemen

Want er is geen nieuw licht om te werpen, nee, nee

Pandemonium kalmeert me als een oceaan, oh (een oceaan, oh)

En ik kus kussenlippen, dronken van zoete drankjes, oh

En niets doet er echt toe

Want iedereen hier gaat dood

Uitsterven in slow motion

En iedereen hier liegt, liegt

Stil ontploffende emoties

Lees de spaties tussen de regels

Bemoei je met je eigen zaken terwijl ik de mijne laat groeien

Nee, het is nooit persoonlijk

Misschien is dat het probleem

We maken elke trede op de ladder losser

Serveer een glimlach op een zilveren schaal

Niemand heeft een pilaar nodig, alleen een pijnstiller of twee

Want iedereen hier gaat dood

Uitsterven in slow motion

En iedereen hier liegt, liegt

Stil ontploffende emoties

We sterven in het donker

Het staat daar in de sterren geschreven

Je wordt door zo weinig begrepen en alleen op afstand geliefd

En zegeningen tellen is moeilijk

Ik weet niet goed waar ik moet beginnen

Het goud is nieuw, maar het grijze

Nou, dat is gewoon state-of-the-art

En van onderen tot skeletten die allemaal zijn opgekropt

Altijd gaan als het te moeilijk wordt, oh

Want iedereen hier gaat dood

Uitsterven in slow motion

En iedereen hier liegt, liegt

Stil ontploffende emoties

Want iedereen hier gaat dood

Uitsterven in slow motion

En iedereen hier liegt, liegt

Stil ontploffende emoties

Want iedereen hier gaat dood