Победа - Невидь

Вольные вои, в запале пряди седых забытых легенд,

Проклятых недругов в прошлом оставив, сталь в ожидании новых побед.

Скулы стремлении к цели, cжатые в камень воля и дух

Срок бесконечный рождений отмерив, в русле небесном огненный струг.

Где вы братья по крови?

Сёстры, что верность хранят до конца:

Резали вместе мы сталью ладони, песней одной звучали сердца.

Один в поле не воин, если нет веры и блеска в глазах

Воинство Рода навечно с тобою, даже истёртое временем в прах!

Коснусь крылом, ты оживёшь средь нас в заветный час,

Нить жизней, я в руках держу судьбы заветный сказ.

Сотни дорог истоптали, тысячи ведали тяжких путей

Но, не поникнет в боях наше знамя, предков родных не забудем костей!

Рьяные подвиги павших, на острие победы венец

В неге тумана битвы бесстрашных, в прошлом пожар неуёмных сердец.

Вольные вои в запале пряди седых забытых легенд…

Мгновенья рвём земных страстей, забвенья прочь венец!

Вплети весны победы сны, хрустальных слёз колец.

Печали дно — глубокий зёв, бездонный омут уст,

Зови меня на ложе стрел — судьбы колодец пуст!

Gratis gehuil, slierten grijze vergeten legendes in het heetst van de strijd,

Staal laat de verdoemde vijanden in het verleden achter en wacht op nieuwe overwinningen.

Jukbeenderen die een doel nastreven, wil en geest in steen gecomprimeerd

De eindeloze geboorteduur hebben gemeten, in het kanaal van de hemelse vurige ploeg.

Waar zijn jullie bloedbroeders?

Zusters die trouw blijven tot het einde:

Samen sneden we onze handpalmen met staal, onze harten klonken als één lied.

Alleen in het veld is geen krijger, als er geen geloof en schittering in de ogen is

Het leger van de familie is voor altijd bij je, zelfs versleten door de tijd tot stof!

Raak aan met een vleugel, je komt tot leven onder ons op het gekoesterde uur,

De draad van het leven, ik houd het lot van het gekoesterde verhaal in mijn handen.

Honderden wegen vertrapt, duizenden kenden moeilijke wegen

Maar onze banner zal niet vallen in veldslagen, we zullen de botten van onze voorouders niet vergeten!

IJverige daden van de gevallenen, op de rand van de overwinning is een kroon

In de gelukzaligheid van de mist van onverschrokken veldslagen, in het verleden het vuur van rusteloze harten.

Gratis huilt in de hitte van een sliert grijze vergeten legendes...

Momenten scheuren we aardse passies, vergetelheid van de kroon!

Weef de veren van de overwinning van dromen, kristallen tranen van de ringen.

De bodem van verdriet is een diepe geeuw, een bodemloze plas lippen,

Roep me naar het bed van pijlen - de bron van het lot is leeg!