Мой свет - Невидь

Пестрой лентой разгадаю

Звон серебряной Зари…

Восковой свечой гадаю

На изгиб Судьбы-реки…

Позабуду, — не заплачу,

Горьких слёз не прораню…

Восковой свечой удачу

Я нагадаю, приманю…

Мой след в травах летних угадай ты!

Планет, мир загадочный, бескрайний…

Мой свет тихо льётся лунной гладью…

Рассвет полыхнёт твоею прядью.

Тихою печалью снежной

Усыплю лесную даль…

Тёплою рукою нежной

Отведу тоску печаль…

Глаз твоих бездонный омут

Не отпустит от себя!

Болью сладкой сердце стонет

В даль кромешную меня маня!

Ik zal raden met een bont lint

Het luiden van de Zilveren Dageraad...

Ik gok met een wax kaars

Naar de bocht van de Fate-rivier...

Ik zal het vergeten - ik zal niet huilen

Ik zal geen bittere tranen vergieten...

Wax kaars succes

Ik zal raden, ik zal lokken...

Raad mijn spoor in de zomergrassen!

Planeten, de wereld is mysterieus, grenzeloos ...

Mijn licht stroomt stilletjes als een maanlicht...

De dageraad zal oplaaien met je streng.

Rustig besneeuwd verdriet

Ik zal de bosafstand in slaap wiegen...

Met een warme zachte hand

Ik zal verdriet wegnemen...

Je oog is een bodemloos zwembad

Laat niet los!

Pijn liefje kreunt

Wenkend naar de pikzwarte afstand!