Милая - Невидь

Милая, колодец твой бездонен.

Томимый жаждой, в бездну заглянув,

Я стану навсегда безудержно свободен —

Во сне живущий, а на яву — уснув…

Рассвет белёсый, или закат румяный…

Зима, весна, осенних дней пожар —

Хожу я по земле улыбчивый и пьяный,

Всех журавлей небесных в кулаке зажав!

Не любят и клянут свободных и счастливых,

Богатых радостью и молодых душой.

Грызёт и мучает зубастая обида —

Кто сам себя искал, но в жизни не нашёл…

Я сплю и слышу голос твой певучий —

Лекарство нежных слов у сердца навсегда.

Ни что с тобою нас, поверь мне, не разлучит!

Подарен долгий век, счастливые года…

Lieverd, je put is bodemloos.

Dorstig, kijkend in de afgrond,

Ik zal voor altijd onbeperkt vrij zijn -

Leven in een droom, maar in werkelijkheid - in slaap vallen ...

Een witachtige dageraad, of een rossige zonsondergang...

Winter, lente, herfst dagen vuur -

Ik loop glimlachend en dronken over de aarde,

Balk alle kraanvogels van de hemel in een vuist!

Ze houden niet van en vervloeken de vrije en gelukkige,

Rijk aan vreugde en jong van hart.

Een tandeloze wrok knaagt en kwelt -

Die naar zichzelf zocht, maar niet vond in het leven ...

Ik slaap en hoor je melodieuze stem -

Het medicijn van tedere woorden is voor altijd in het hart.

Niets zal ons van u scheiden, geloof me!

Gegeven een lange eeuw, gelukkige jaren...