Мы два крыла - Невидь

Мы — два крыла.

Десять тысяч лет прошло, но нас не изменить.

Голос крови, блеск Луны не сможем мы забыть!

Нас хранили облака, поили русла рек

Мы пришли издалека остаться здесь на век!

Мы два крыла поднебесной чёрной птицы,

Что летит над землёй со стрелою в груди.

Мы два крыла умирающей чёрной птицы,

Что летит над землёй со стрелою в груди.

Где бы не был я, где бы не был ты,

У далёких гор, у седьмой воды,

С нами ветер наш, с нами блеск Луны,

С нами наш огонь, с нами кровь земли

We zijn twee vleugels.

Er zijn tienduizend jaar verstreken, maar we kunnen niet veranderd worden.

De stem van bloed, de glans van de maan, we kunnen het niet vergeten!

Wolken hielden ons vast, rivierbeddingen gaven ons water

We kwamen van ver om hier voor altijd te blijven!

Wij zijn twee vleugels van een hemelse zwarte vogel,

Wat vliegt over de aarde met een pijl in de borst.

Wij zijn twee vleugels van een stervende zwarte vogel

Wat vliegt over de aarde met een pijl in de borst.

Waar ik ook ben, waar jij ook bent,

Bij de verre bergen, bij het zevende water,

Onze wind is met ons, de glans van de maan is met ons,

Ons vuur is bij ons, het bloed van de aarde is bij ons