Monstrinhos - Nenhum De Nós

Um dia se odiaram

Começaram uma guerra particular

Sem medidas, sem saber onde ia parar

Parar

Os dois se conheciam todas as fraquezas

Sabiam onde atingir com toda certeza

Certeza

Tudo começou sem motivaçoes aparentes

Agora eles estavam armados até os dentes

Um dia se odiaram

Um dia se odiaram

E até acharam divertido alimentar os monstrinhos

Diziam um ao outro coisas de doer

Palavras muito duras, difíceis de esquecer

De esquecer

Acabaram concordando que já não havia volta

Agora alguém teria que sair pela porta

Pela porta

Saiu de uma vez pra nunca mais voltar

Nem esperar que o tempo tivesse chance de curar

Feridas tão profundas que eles conseguiram abrir

Em um desejo tolo, louco, de se destruir

Mas um dia se odiaram

Um dia se odiaram

E até acharam divertido alimentar os monstrinhos

Op een dag haatten ze elkaar

Een privéoorlog begonnen

Geen metingen, niet weten waar het zou eindigen

Stop

De twee kenden alle zwakke punten

Ze wisten zeker waar ze moesten slaan

zekerheid

Het begon allemaal zonder duidelijke motieven.

Nu waren ze tot de tanden bewapend

Op een dag haatten ze elkaar

Op een dag haatten ze elkaar

En ze vonden het zelfs leuk om de kleine monsters te voeren

Ze zeiden tegen elkaar kwetsende dingen

Zeer harde woorden, moeilijk te vergeten

vergeten

Ze waren het er uiteindelijk over eens dat er geen weg meer terug was

Nu zou iemand de deur uit moeten lopen

Bij de deur

Een keer vertrokken en nooit meer terug?

Zelfs niet wachten op de tijd om een ​​kans te krijgen om te genezen

Wonden zo diep dat ze erin slaagden te openen

In een dwaas, krankzinnig verlangen om jezelf te vernietigen

Maar op een dag haatten ze elkaar

Op een dag haatten ze elkaar

En ze vonden het zelfs leuk om de kleine monsters te voeren