Emmène-moi - Nadiya

Il est… Au fond de moi je sais bien je serai du voyage

La nuit tombe enfin, je sais non approche inexorable

En un cycle immortel le temps distille ses grains de sable

Il est tapi dans mes pensées et mes songes

Éveille en moi tant de pulsions si étranges

Les éléments se déchaînent comme pour annoncer le diable

Et pourtant j’attends sans trembler l’issue de cette fable

Il est celui qui fût maudit de tout âge

Celui dont on ne voit qu’une fois le visage

Emmène-moi

Je me sens si seule ici-bas

Emmène-moi

Du moment que c’est dans tes bras

Emmène-moi…

Consentant à ton emprise

J’abandonne cette vie qui ignore tout de tes lois

Emmène-moi

Je me sens si seule ici-bas

Emmène-moi…

Du moment que c’est dans tes bras

Emmène-moi

Consentant à ton emprise

Je me veux ta promise de par ta morsque exquise

Lentement l’onscurité vient a bout des candélabres

En complice éternelle des tragédies les plus macabres

Il est fusion de volupté et de rage

Éveille en moi mes instincts les plus sauvages

Des cris inhumains se répandent par-delà les arbres

Annoncant sa venue certaine en ces entrailles de marbe

Il est le prédateur versé au carnage

Je sais que cette fois je serai du voyage

Il est.

Au fond de moi je sais bien je serai du voyage

Il est tapi dans mes pensées et mes songes

Il est celui qui fût maudit de tout âge

Il est fusion de volupté et de rage

Au fond de moi je sais bien je serai du voyage

Juste une seconde, et tu es tout contre moi

Que la lune blonde en témoigne je veux être ta proie.

Emmène-moi

Ma vie n’a de sens que si tu partages ses sillages

Hij is... Diep van binnen weet ik dat ik op reis zal zijn

De nacht valt eindelijk, ik ken geen onverbiddelijke benadering

In een onsterfelijke cyclus destilleert de tijd zijn zandkorrels

Hij ligt op de loer in mijn gedachten en dromen

Maak in mij zoveel vreemde impulsen wakker

De elementen worden losgelaten alsof ze de duivel willen aankondigen

En toch wacht ik zonder te beven op de uitkomst van deze fabel

Hij is de vervloekte van alle leeftijden

Degene wiens gezicht je maar één keer ziet

Neem mij

Ik voel me zo alleen hier beneden

Neem mij

Zolang het in je armen is

Neem mij…

Instemmen met uw bewaarplicht

Ik geef dit leven op dat niets weet van jouw wetten

Neem mij

Ik voel me zo alleen hier beneden

Neem mij…

Zolang het in je armen is

Neem mij

Instemmen met uw bewaarplicht

Ik wil je belofte van je voortreffelijke hap

Langzaam overwint de duisternis de kandelaar

Als eeuwige medeplichtige aan de meest macabere tragedies

Het is een samensmelting van wellust en woede

Maak in mij mijn wildste instincten wakker

Onmenselijk geschreeuw verspreidde zich over de bomen

Zijn zekere komst aankondigend in deze ingewanden van marmer?

Hij is het roofdier dat thuis is in bloedbad

Ik weet dat ik deze keer op reis zal zijn

Hij is.

Diep van binnen weet ik dat ik op reis zal zijn

Hij ligt op de loer in mijn gedachten en dromen

Hij is de vervloekte van alle leeftijden

Het is een samensmelting van wellust en woede

Diep van binnen weet ik dat ik op reis zal zijn

Een momentje, en jullie zijn allemaal tegen mij

Moge de blonde maan getuigen dat ik je prooi wil zijn.

Neem mij

Mijn leven heeft alleen zin als je zijn kielzog deelt