Testemunho - Mv Bill

Boca ressecada, coração acelerado

Reflexo no espelho, homem desesperado

Mais um drogado a noite inteira alucinado

Maltrapilho, abandonado, vivendo isolado

Se é que podia chamar isso de viver

Vegetava sem ver minha filha crescer

O amanhecer do dia me incomodava

Todo sujo nem me arrumava

Eu não me preocupava comigo

A maior parte do meu tempo vivia escondido

Porradão de dez, de cinco, de três

De dia trabalhava, a noite só mais um freguês

Dinheiro evaporava, débito no banco

A maior parte do salário virava pó branco

Constantemente minha patroa reclamava

Que eu cheirava todo dia e a tempo não a amava

Se esforçava, queria me ajudar

Me jurava de abandono se eu não conseguisse mudar

E voltar a ser um chefe de família

Dar atenção a minha mulher e carinho a minha família

A mesma que eu humilhei no dia que cheguei

Pancado eu peguei seu quadro e quebrei

Ou da vez que eu alarmei a favela

Acho que sujei o nome dela

Dei mole me tornei um cara infeliz

Meu raciocínio toda via via meu nariz

Não pensei em quem estava ao meu redor

Transformei meus familiares em reféns do pó

Viciado, comecei ainda de menor

Junto com os amigos e fiquei simplesmente só

Me entorpecia e me sentia mais potente

Depois sem potência em decadência virei dependente

Foi a vida bandida

Espero te encontrar em outro lugar

Minha sogra levou meu nome pra igreja

Eu ficava no bar com conhaque e com cerveja

Tive a chance de uma vida normal

Com os amigos penetrei no caminho do mal

Desespero na cara, fila cheia

O sangue envenenado corria em minha veia

Quanto mais eu tinha, mais eu queria

Minha mulher não, não merecia

Aliás ninguém merece

Um cara como eu foi que do mundo se esquece

Entristece quem quer ver seu bem

Quando eu me transformava, não pensava em ninguém

Assim seguia, insistia a semana inteira

Minha moral foi reduzida a poeira

Geladeira, bicicleta, televisão

Tudo pro nariz acompanhado de uma depressão

De que forma ser homem de verdade

Deixando meus parentes passarem por necessidades

Sem vaidade, grilado na mesa de bar

Cercado de mocinha querendo tecar

Sem pagar, ta ligado, isso compromete

Cafungar sem din-din custa um boquete

Putaria, sexo grupal

Fazendo sem vontade pra manter a minha pose de mau

Na real, cada dia mais sem graça

Foi numa dessas que levei gonorreia pra casa

Minha mulher gritava, como gritava

Eu me controlava, não tinha nem palavras

Derrota, onde meu rio deságua

Raiva passa, fica só a magoa

A vida corre e a ferida continuava aberta

Acordado a noite inteira com a mente sempre alerta

Foi perdida a vida querida

Que Deus me ajude a te recuperar

Endividado até o pescoço, vagando, só no osso

Perdi minha fama de bom moço

Família foi embora depois do meu juízo

Só não perdia meu vicio, que sacrifício

Que sacrilégio, sem privilégio, tem parar

Bastava um copo de cerveja pra eu voltar

E me entregar que nem brinquedo na mão do palhaço

Por causa disso eu já vi gente levar um balaço

No meio lata, que violento

Minha pipa ta sem vento, sofrendo ao relento, morrendo

Se eu perdesse meu emprego ia ficar pior

Perdia a hora todo dia por causa do pó

Prometi varias vezes que ia parar

Mas tinha alguma coisa mas forte que vinha me buscar

Me sufocava, me ensurdecia

Me cegava, me acabava, me enlouquecia

Envelhecido no quarto escuro sem futuro

Minha cadeia era sem muro

Meu rosto traz a marca da noite mal dormida

Junto com as marcas das porradas que levei da vida

Processo de descida, passagem só de ida

Sem força pra montar a base que foi destruída

Sem valor, sem carinho e sem amor

Ser mais fraco que o vicio me fazia sentir mais dor

Não vejo rosto, não reconheço ninguém

Na multidão ouço uma voz dizendo amém

Era uma senhora de saia cumprida

Dizendo que o onipotente tinha planos pra minha vida

Me apontando, foi se aproximando, gelei

Levou a mão até a minha testa, ajoelhei

Falou que a solução dos meus problemas era Jesus

A partir desse momento eu comecei enxergar uma luz

Tive esperança, fiquei otimista

De ser um homem livre e virar artista

Terça, quarta e sexta culto na igreja

Na primeira fila tava eu pedindo mais firmeza

Mais certeza, mais distância do abismo

A luta era constante contra a força do meu organismo

Me tonteava, me deixava em alucinação

Os irmãos dizendo que aquilo era parte da provação

O inimigo me queria novamente

Escravizar minha matéria e dominar minha mente

Fui medicado, fui internado

Conversando com as paredes, numa clínica de viciado

Amarrado, injeção todo dia

Quem fugia apanhava e tomava banho de água fria

No dia a dia, lá se foi um mês sem cheirar

Fui visitado por um grupo chamado N. A

Narcóticos Anônimos, alugaram um ônibus

Pra levar um grupo de pessoas como eu pra ver

Outros irmãos que eles ajudaram a vencer

Me apeguei a Cristo e fiz por merecer

Aquilo me afastava do circulo vicioso

Preenchendo cada vez mais o meu tempo ocioso

Entreguei meu coração ao poderoso

No meu dia de batismo deixei meu pai muito orgulhoso

De cara limpa, protestante, consciente

Podendo receber a alcunha de estar com dependente

Eu que pensei que minha vida tava morta

Agora eu sei que Deus escreve certo por linhas tortas

Ter de volta minha família ao meu lado

A mutação da minha vida me deixou maravilhado

As reuniões com N.A.

foram importantes

As ruas convidavam minha carne a todo instante

Parte do meu corpo ainda esta contaminado

Mas passo a impressão de totalmente recuperado

Bem arrumado, recuperei meu laço

Hoje a arma que eu carrego á a bíblia embaixo do braço

Fortalecer a corrente dos salvos

Ou enfraquecer a corrente dos fracos

Não me envergonho da minha história

Dou testemunho na igreja e dou palestra em escola

Toco a minha bola como se fosse o começo

Tive outra chance mesmo sem saber se eu mereço

Favela que eu entrava e ficava pancadão

Hoje eu entro pra fazer a corrente de libertação

Sem atenção, essa é minha missão

Convencer as outras pessoas a aceitarem a salvação

Gloria a Deus, aleluia, na paz do Senhor

Prego a palavra do Altíssimo que é o Salvador

Amor, louvor, fé, esperança

Puro como sorriso de uma criança

Com a liberdade no meu punho

Meu nome não importa, esse foi meu testemunho

Foi a vida perdida

Droge mond, hartkloppingen

Weerspiegeling in de spiegel, wanhopige man

Weer een drugsverslaafde de hele nacht gehallucineerd

Ragged, verlaten, geïsoleerd leven

Als je het leven zou kunnen noemen

Begroeid zonder mijn dochter te zien groeien

De dageraad van de dag stoorde me

Helemaal vies, ik heb me niet eens aangekleed

Ik gaf niet om mezelf

Het grootste deel van mijn tijd leefde ik ondergedoken

Porradão van tien, vijf, drie

Overdag werkte ik, 's avonds nog een klant

Geld verdampt, afschrijving op de bank

Het grootste deel van het salaris veranderde in wit poeder

Mijn minnares klaagde constant

Dat ik elke dag rook en ik al heel lang niet meer van haar hield

Hij deed zijn best, hij wilde me helpen

Ik zwoer dat ik mezelf in de steek zou laten als ik niet kon veranderen

En weer gezinshoofd worden

Aandacht geven aan mijn vrouw en zorgen voor mijn gezin

Dezelfde die ik vernederde op de dag dat ik aankwam

Ik nam je foto en brak hem

Of de keer dat ik de sloppenwijk alarmeerde

Ik denk dat ik haar naam verpest heb

Ik gaf het op, ik werd een ongelukkige man

Mijn redenering zag allemaal mijn neus

Ik dacht niet aan wie er om me heen was

Ik veranderde mijn familieleden in gijzelaars van het stof

Verslaafd begon ik nog jonger

Samen met vrienden en ik was gewoon alleen

Het verdoofde me en ik voelde me krachtiger

Daarna, zonder macht in verval, werd ik afhankelijk

Het was het misdadigersleven

Ik hoop je ergens anders te ontmoeten

Mijn schoonmoeder nam mijn naam mee naar de kerk

Ik zat altijd aan de bar met cognac en bier?

Ik had de kans op een normaal leven

Met vrienden betrad ik het pad van het kwaad

Wanhoop in het gezicht, volledige lijn

Het vergiftigde bloed stroomde door mijn ader

Hoe meer ik had, hoe meer ik wilde

Mijn vrouw nee, ze verdiende het niet.

Eigenlijk verdient niemand

Een man zoals ik was dat de wereld vergeet

Het bedroefd degenen die je goed willen zien

Toen ik transformeerde, dacht ik aan niemand

Dus het ging maar door, de hele week aandringen

Mijn moreel was tot stof herleid

Koelkast, fiets, televisie

Alles voor de neus gepaard met een depressie

Hoe een echte man te zijn?

Mijn familie door de noodzakelijke dingen laten gaan

Zonder ijdelheid, gegrild op de bartafel

Omringd door een meisje dat wil weven

Zonder te betalen, is het aan, het compromitteert

Snuiven zonder din-din kost een pijpbeurt

zeuren, groepsseks

Ik doe het met tegenzin om mijn slechte pose te behouden

In werkelijkheid, elke dag saaier

In een van deze nam ik gonorroe mee naar huis

Mijn vrouw schreeuwde, zoals ze schreeuwde

Ik beheerste mezelf, ik had niet eens woorden

Versla, waar mijn rivier stroomt

Woede gaat voorbij, het doet gewoon pijn

Het leven loopt en de wond was nog open

De hele nacht wakker met een geest altijd alert

Lief leven was verloren

Moge God me helpen herstellen

Schulden aan de nek, dwalend, gewoon op het bot

Ik verloor mijn reputatie als een goede jongen

Familie vertrok na mijn oordeel

Ik ben mijn verslaving gewoon niet kwijtgeraakt, wat een opoffering

Wat een heiligschennis, zonder privilege, moet stoppen

Een glas bier was genoeg voor mij om terug te keren

En geef het aan mij als een speeltje in de hand van de clown

Daarom heb ik mensen een Bludger zien nemen

In het midden van een blik, hoe gewelddadig

Mijn vlieger is zonder wind, lijdt in de open lucht, sterft

Als ik mijn baan zou verliezen, zou het nog erger worden

Ik verloor elke dag tijd door het stof

Ik heb meerdere keren beloofd dat ik zou stoppen

Maar er was iets sterkers dat me kwam zoeken

Het verstikte me, het maakte me doof

Het verblindde me, het eindigde, het maakte me gek

Verouderd in een donkere kamer zonder toekomst

Mijn ketting was zonder muur

Mijn gezicht draagt ​​het teken van de slapeloze nacht

Samen met de sporen van de slagen die ik uit het leven nam

Afdalingsproces, enkele reis

Geen kracht om de vernietigde basis te monteren

Waardeloos, zonder genegenheid en zonder liefde

Omdat ik zwakker was dan de verslaving, voelde ik meer pijn

Ik zie geen gezicht, ik herken niemand

In de menigte hoor ik een stem zeggen amen

Ze was een dame in een wijde rok

Zeggen dat de almachtige plannen had met mijn leven

Wijzend naar mij, hij kwam dichterbij, ik verstijfde

Hij bracht zijn hand naar mijn voorhoofd, ik knielde

Hij zei dat de oplossing voor mijn problemen Jezus was

Vanaf dat moment begon ik een licht te zien

Ik had hoop, ik was optimistisch

Een vrij man zijn en kunstenaar worden

Dinsdag, woensdag en kerkdienst

Op de eerste rij vroeg ik om meer stevigheid

Meer zekerheid, meer afstand tot de afgrond

Het gevecht was constant tegen de kracht van mijn lichaam

Het maakte me duizelig, het maakte me hallucineren

De broers zeiden dat het deel uitmaakte van de beproeving

De vijand wilde me weer

Maak mijn zaak tot slaaf en domineer mijn geest

Ik kreeg medicijnen, ik werd opgenomen in het ziekenhuis

Praten tegen de muren, in een verslavingskliniek

Vastgebonden, injectie elke dag

Degenen die wegliepen werden geslagen en in koud water gebaad

Op de dag, daar ging het een maand zonder te ruiken

Ik kreeg bezoek van een groep genaamd N. A

Narcotica Anoniem, huurde een bus

Om een ​​groep mensen zoals ik te laten zien

Andere broers die ze hielpen verslaan

Ik raakte gehecht aan Christus en ik heb het verdiend

Het heeft me uit de vicieuze cirkel gehaald

Steeds meer mijn inactieve tijd vullen

Ik gaf mijn hart aan de machtigen

Op mijn doopdag maakte ik mijn vader heel trots

Schoon gezicht, protestants, bewust

De bijnaam kunnen krijgen om met een afhankelijke te zijn

Ik dacht dat mijn leven dood was

Nu weet ik dat God recht schrijft met kromme lijnen

Mijn familie aan mijn zijde hebben

De mutatie van mijn leven heeft me verbaasd

De ontmoetingen met N.A.

waren belangrijk

De straten nodigden mijn vlees de hele tijd uit

Een deel van mijn lichaam is nog steeds besmet

Maar ik ga naar de afdruk van volledig hersteld

Goed verzorgd, ik heb mijn strop terug

Vandaag is het wapen dat ik draag de bijbel onder mijn arm

Versterk de keten van de geredden

Of de keten van de zwakken verzwakken

Ik schaam me niet voor mijn verhaal

Ik geef getuigenis in de kerk en ik geef een lezing op school

Ik speel mijn bal alsof het het begin is

Ik had nog een kans, zelfs zonder te weten of ik het verdien

Favela waar ik binnenkwam en in een grote dip kwam

Vandaag kom ik binnen om de release chain te doen

Geen aandacht, dit is mijn missie

Andere mensen overtuigen om redding te accepteren

Glorie aan God, halleluja, in de vrede van de Heer

Ik predik het woord van de Allerhoogste die de Verlosser is

Liefde, lof, geloof, hoop

Zuiver als een kinderglimlach

Met vrijheid in mijn vuist

Mijn naam doet er niet toe, dat was mijn getuigenis

Het was verloren leven