Constellations - Moulettes

Read my lips.

Can you understand?

Watch my hands, I can show you

Read my lips.

Can you understand?

Watch my hands, I can show you

In the Capitol City, no word heard to be uttered:

The preachers kept as quiet as the whores and the beggars and the politicians

And in the field of battle, you couldn’t hear the clash of metal

The mutineers' muskets were as mute as the tomb they would soon be filling

Young lovers could not speak their hearts

Nor painters discuss their art

Nor lullaby’s were sung to little children

Through the space age clutter

In the dust and in the matter

The spaciousness between them became a spark of recognition

And in the sap and gravel

In the wood and in the metal

The silence was the song that was felt by every atom

A song made into history, an unfolding mystery

A particle, pinnacle decoded

Silkily it sped along, impacted like an atom bomb

Suddenly the atmosphere exploded

High, high, high, in the constellations

The firmament glittered on everything it saw

Sound sung out from every sphere of the aurora

The tiniest atom had learned what it was for

Say the words that are on my lips

Can you understand?

Tell me the answer

Say the words that are on my lips

Can you understand?

Tell me the answer

For every question hanging in the ether

A hundred tongues will answer

For love that took a life time

To learn and decipher

A light speed link along the chain

Made a ring around the earth again

Put an end to empty noises without meaning

No eardrum tight as a trampoline

Not plugged into the big machine

Music is a monster than needs feeding

High, high, high, in the constellations

The firmament glittered on everything it saw

Sound sung out from every sphere of the aurora

The tiniest atom had learned what it was for

High, high, high, in the constellations

The firmament glittered on everything it saw

Sound sung out from every sphere of the aurora

The tiniest atom had learned what it was for

Lees mijn lippen.

Kun je het begrijpen?

Let op mijn handen, ik kan het je laten zien

Lees mijn lippen.

Kun je het begrijpen?

Let op mijn handen, ik kan het je laten zien

In het Capitool werd geen woord gehoord:

De predikers hielden zich even stil als de hoeren en de bedelaars en de politici

En op het gebied van de strijd kon je het metaalgekletter niet horen

De musketten van de muiters waren zo stil als het graf dat ze spoedig zouden vullen

Jonge geliefden konden hun hart niet uitspreken

Noch schilders praten over hun kunst

Er werden ook geen slaapliedjes gezongen voor kleine kinderen

Door de rommel in het ruimtetijdperk

In het stof en in de materie

De ruimte tussen hen werd een vonk van herkenning

En in het sap en grind

In het hout en in het metaal

De stilte was het lied dat door elk atoom werd gevoeld

Een lied dat geschiedenis is geworden, een mysterie dat zich ontvouwt

Een deeltje, top gedecodeerd

Zijdeachtig snelde het voort, sloeg in als een atoombom

Plots explodeerde de sfeer

Hoog, hoog, hoog, in de sterrenbeelden

Het firmament schitterde op alles wat het zag

Geluid gezongen uit elke sfeer van de aurora

Het kleinste atoom had geleerd waar het voor was

Zeg de woorden die op mijn lippen liggen

Kun je het begrijpen?

Vertel me het antwoord

Zeg de woorden die op mijn lippen liggen

Kun je het begrijpen?

Vertel me het antwoord

Voor elke vraag die in de ether hangt

Honderd tongen zullen antwoorden

Voor liefde die een leven lang duurde

Leren en ontcijferen

Een lichte snelheidsschakel in de keten

Weer een ring rond de aarde gemaakt

Maak een einde aan lege geluiden zonder betekenis

Geen trommelvlies zo strak als een trampoline

Niet aangesloten op de grote machine

Muziek is een monster dan voeding nodig heeft

Hoog, hoog, hoog, in de sterrenbeelden

Het firmament schitterde op alles wat het zag

Geluid gezongen uit elke sfeer van de aurora

Het kleinste atoom had geleerd waar het voor was

Hoog, hoog, hoog, in de sterrenbeelden

Het firmament schitterde op alles wat het zag

Geluid gezongen uit elke sfeer van de aurora

Het kleinste atoom had geleerd waar het voor was