Nubes - Miró

Voy a salir por ahí

Ahora que ya se ha ido el sol

¿Sabes?

Me acuerdo de ti

Cuando oigo aquella canción

Y aún recuerdo el olor a serrín

En aquel viejo bar

Vino blanco mezclao con mistela

Así aprendimos a volar…

Pero hoy no nos queda ilusión y los sueños se pudren

Hoy ya no veo figuras si miro a las nubes

Hoy, que nos contaminaron con algo asqueroso

Con rencor, con poder, con dinero y con odio

Y aquel viejo profesor

Que nunca supo explicar

La verdadera lección

Si lo pudiera encontrar

Y aún recuerdo el olor a serrín…

Pero hoy no nos queda ilusión y los sueños se pudren…

Ik ga naar buiten

Nu de zon weg is

Weet je?

ik herken jou

als ik dat liedje hoor

En ik herinner me nog de geur van zaagsel

in die oude bar

Witte wijn gemengd met mistela

Zo leerden we vliegen...

Maar vandaag hebben we geen illusie meer en dromen rotten weg

Tegenwoordig zie ik geen figuren meer als ik naar de wolken kijk

Vandaag hebben ze ons besmet met iets walgelijks

Met wrok, met macht, met geld en met haat

en die oude leraar

dat hij nooit wist hoe hij het moest uitleggen

de echte les

als ik het kon vinden

En ik herinner me nog de geur van zaagsel...

Maar vandaag hebben we geen hoop en dromen rotten...