Summer (The First Time) - Millie Jackson

Twas a hot afternoon, the last day of June

And the sun was a demon

The clouds were afraid, 110 in the shade

And the pavements were steaming

I told Billy Ray in his red Chevrolet

I needed time for some thinking

I was just walkin' by when I looked in her eye

And I swore it was winkin'

She was thirty-one and I was seventeen

I knew nothin' 'bout love, she knew everything

But I sat down beside her on a front porch swing

And wondered what the coming night would bring

The sun closed her eyes as it climbed in the sky

And it started to swelter

Sweat trickled down the front of her gown

And I thought it would melt her

She threw back her hair like I wasn’t there

And she sipped on a Julep

Her shoulders were bare and I tried not to stare

When I looked at her two lips

And then she looked at me, I heard her softly say

I know you’re young, you don’t know what to do or say

But stay with me until the sun has gone away

And I will chase the boy in you away

And then she smiled and we talked for a while

Then we walked for a mile to the sea

We sat on the sand and a boy took her hand

But I saw the sunrise as a man

Ten years have gone by since I looked in her eye

But the memory lingers

I go back in my mind to the very first time

And feel the touch of her fingers

Het was een hete middag, de laatste dag van juni

En de zon was een demon

De wolken waren bang, 110 in de schaduw

En de trottoirs dampten

Ik vertelde Billy Ray in zijn rode Chevrolet

Ik had tijd nodig om na te denken

Ik liep net voorbij toen ik in haar ogen keek

En ik zwoer dat het knipoogde

Zij was eenendertig en ik was zeventien

Ik wist niets van liefde, zij wist alles

Maar ik ging naast haar zitten op een schommel op de veranda

En vroeg me af wat de komende nacht zou brengen

De zon sloot haar ogen terwijl ze in de lucht klom

En het begon broeierig te worden

Het zweet druppelde langs de voorkant van haar jurk

En ik dacht dat het haar zou doen smelten

Ze gooide haar haar naar achteren alsof ik er niet was

En ze nipte van een Julep

Haar schouders waren bloot en ik probeerde niet te staren

Toen ik naar haar twee lippen keek

En toen keek ze me aan, ik hoorde haar zachtjes zeggen:

Ik weet dat je jong bent, je weet niet wat je moet doen of zeggen

Maar blijf bij me tot de zon is verdwenen

En ik zal de jongen in jou wegjagen

En toen glimlachte ze en we praatten een tijdje

Toen liepen we een mijl naar de zee

We zaten op het zand en een jongen pakte haar hand

Maar ik zag de zonsopgang als een man

Er zijn tien jaar verstreken sinds ik in haar ogen keek

Maar de herinnering blijft hangen

Ik ga terug in mijn gedachten naar de allereerste keer

En voel de aanraking van haar vingers