Astonish Me - Max Webster

Could you explain to a simple man / why you always have to back away

When something in your eyes / is asking me to make you stay

Let’s say we’re lost in a sudden storm / and settle down into the night

We’re still a universe away / but it’s alright

When we connect with a lightning look / it’s frightening strong

I can almost feel us falling

Love is awake and it says / we’re circling far too long

Get off that air of mystery / reach down into your silence

And astonish me / astonish me Get off that forlorn majesty / come down into this current

And astonish me / astonish me

Zou je een simpele man kunnen uitleggen waarom je altijd achteruit moet

Als iets in je ogen / me vraagt ​​om je te laten blijven

Laten we zeggen dat we verdwaald zijn in een plotselinge storm / en tot rust komen in de nacht

We zijn nog steeds een universum verwijderd / maar het is goed

Wanneer we contact maken met een bliksemblik / is het angstaanjagend sterk

Ik kan ons bijna voelen vallen

Liefde is wakker en het zegt / we cirkelen veel te lang

Kom uit die sfeer van mysterie / reik naar beneden in je stilte

En verbaas me / verbaas me. Ga van die verlaten majesteit af / kom af in deze stroom

En verbaas me / verbaas me