Don't Wait - Matt Doyle

Breaking all the rules that you have taught me,

Reaching for the hand that you’ll displace,

Aching for the fool who’s always caught me,

Torn and searching for the answer on his face

Don’t let it waste away, don’t wait

More than time will pass, the more you hesitate

After midnight on the shoreline highway,

A summer storm has soaked the redwood trees,

I never asked for you to see things my way,

I’m just waiting til your mind and heart agree

Don’t let it waste away, don’t wait

More than time will pass, the more you hesitate

Don’t let it waste away, don’t wait

More than time will pass, the more you hesitate

And I will take credit as the first who made you try

All the lonely pale futures faded, surrender to the cry

Of the gut that you left burning,

Wondering what kept you returning,

As we drove in silence, often smiling, underneath the golden wreath of

California sky,

Don’t let it waste away, don’t wait

More than time will pass, the more you hesitate

Don’t let it waste away, don’t wait

More than time will pass, the more you hesitate

Don’t let it waste away, don’t wait

More than time will pass, the more you hesitate

Don’t let it waste away, don’t wait

More than time will pass, the more you hesitate

More than time will pass, the more you hesitate

Alle regels overtreden die je me hebt geleerd,

Reikend naar de hand die je zult verplaatsen,

Verlangend naar de dwaas die me altijd heeft betrapt,

Verscheurd en zoekend naar het antwoord op zijn gezicht

Laat het niet wegkwijnen, wacht niet

Meer dan de tijd zal verstrijken, hoe meer je aarzelt

Na middernacht op de kustweg,

Een zomerstorm heeft de sequoia's doorweekt,

Ik heb je nooit gevraagd om de dingen op mijn manier te zien,

Ik wacht tot je geest en hart het eens zijn

Laat het niet wegkwijnen, wacht niet

Meer dan de tijd zal verstrijken, hoe meer je aarzelt

Laat het niet wegkwijnen, wacht niet

Meer dan de tijd zal verstrijken, hoe meer je aarzelt

En ik zal met de eer strijken als de eerste die je dwong het te proberen

Alle eenzame bleke toekomsten vervaagden, geef je over aan de kreet

Van de darm die je liet branden,

Ik vraag me af waarom je terugkwam,

Terwijl we in stilte reden, vaak glimlachend, onder de gouden krans van

Californische hemel,

Laat het niet wegkwijnen, wacht niet

Meer dan de tijd zal verstrijken, hoe meer je aarzelt

Laat het niet wegkwijnen, wacht niet

Meer dan de tijd zal verstrijken, hoe meer je aarzelt

Laat het niet wegkwijnen, wacht niet

Meer dan de tijd zal verstrijken, hoe meer je aarzelt

Laat het niet wegkwijnen, wacht niet

Meer dan de tijd zal verstrijken, hoe meer je aarzelt

Meer dan de tijd zal verstrijken, hoe meer je aarzelt