Abdo - Mashrou' Leila

بين الشوارع صوت بيحوم

لقبوه عبدو المظلوم

قالوا مرة كان مغروم

بأرملة من بيت سلوم

قبرت قلبها والمرحوم

ونكرت صوته للمظلوم

عبدو يللى كان مغروم

قرر عن الحب يصوم

نسوان الحى مصمودين

ببيوت رجالها المخمورين

شوفى يا جارة شوفى مين

اجا يغنى ها المسكين

بيتدلوقوا محمومين

على الشارع مصفوفين

بإنتظار عبدو المسكين

ليغنى بصوته الحزين

ورد خذى ورد يا ورد

ورد أحلى ورد يا ورد

ما إلو أريح هل الورد

دونك يا ورد يا ورد

Tussen de straten het geluid van een zweven

Ze noemden hem Abdo al-Mazlum

Ze zeiden dat hij ooit gek was

Met een weduwe uit Beit Salloum

Ze begroef haar hart en wijlen

Hij verloochende zijn stem aan de onderdrukten

Abdo Layla was verliefd

Beslis over vasten voor liefde

De vrouwen uit de buurt zijn veerkrachtig

In de huizen van zijn dronken mannen

Kijk buurman, kijk wie je bent

Aja zing de arme man

Ze zijn in een razernij

Op straat in de rij

Wachten op arme Abdo

Zingen met een droevige stem

Rozen neem rozen oh rozen

Rozen zijn de liefste rozen, oh rozen

Wat als ik rust Zijn de rozen?

Zonder jou, mijn roos, mijn roos