Destino - Marta Quintero

Hoy he hablado con la luna

Y le he intentao explicar

Que lo que siento en el alma

No me deja respirar

Desde que te he conocido

Yo no dejo de llorar

Porque siento este vacío

Si yo estaba enarmorá

Y le pregunto yo a ella

Porque me puso en tu camino

Si yo era tan feliz a su vera

Porque nos unió este destino

Y le pregunto yo a ella

Cuando termina mi locura

Quiero ser la misma de antes

Y vivir sin amargura

Dame las ganas de querer

Dejame el alma para ver

Que sigo viva

No juegues con mi voluntad

Y aunque me pierdo

Siempre encuentro una salida

Devuélveme mi realidad

No me encadenes a tu mundo de mentiras

Y déjame tal como estoy

Para sufrir me sobra tiempo en esta vida

Una vez más

Cada día me pregunto

Porque tuvo que pasar

Aquella noche de invierno

No nos tuvimos que amar

Con lágrimas en los ojos

Sueño con volverte a vear

Aunque de sobra sabemos

Que este amor no puede ser

Y le pregunto yo a ella porque

Te puso en mi camino si yo

Era tan feliz a su vera

Porque nos unió el destino

Y le pregunto yo a ella

Cuando termina mi locura

Quiero ser la misma de antes

Y vivir sin amargura

Dame las ganas de querer

Dejame el alma para ver

Que sigo viva

No juegues con mi voluntad

Y aunque me pierdo

Siempre encuentro una salida

Devuélveme mi realidad

No me encadenes

A tu mundo de mentiras

Y déjame tal como estoy

Para sufrir me sobra tiempo

En esta vida

Dame las ganas de querer

Dejame el alma para ver

Que sigo viva

No juegues con mi voluntad

Y aunque me pierdo

Siempre encuentro una salida

Devuélveme mi realidad

No me encadenes a tu mundo de mentiras

Y déjame tal como estoy

Para sufrir me sobra tiempo en esta vida

Una vez más

Vandaag heb ik met de maan gesproken

En ik heb geprobeerd het uit te leggen

dat wat ik voel in de ziel

laat me niet ademen

sinds ik jou heb ontmoet

Ik stop niet met huilen

omdat ik deze leegte voel

Als ik verliefd was

En ik vraag het haar

Want het zette me in de weg

Als ik zo gelukkig was aan jouw zijde

Omdat dit lot ons samen heeft gebracht

En ik vraag het haar

wanneer mijn waanzin eindigt

Ik wil dezelfde zijn als vroeger

En leef zonder bitterheid

Geef me het verlangen om lief te hebben

laat mijn ziel zien

dat ik nog leef

speel niet met mijn wil

En hoewel ik mezelf verlies

Ik vind altijd een uitweg

geef me mijn realiteit terug

Keten me niet vast aan jouw wereld van leugens

En laat me zoals ik ben

Ik heb genoeg tijd om te lijden in dit leven

Nog een keer

Elke dag vraag ik me af

want het moest gebeuren

die winternacht

We hoefden niet van elkaar te houden

Met tranen in de ogen

Ik droom ervan je weer te zien

Hoewel we het weten

dat deze liefde niet kan zijn

En ik vraag haar waarom

Zet je in de weg als ik

Ik was zo gelukkig aan zijn zijde

omdat het lot ons samenbracht

En ik vraag het haar

wanneer mijn waanzin eindigt

Ik wil dezelfde zijn als vroeger

En leef zonder bitterheid

Geef me het verlangen om lief te hebben

laat mijn ziel zien

dat ik nog leef

speel niet met mijn wil

En hoewel ik mezelf verlies

Ik vind altijd een uitweg

geef me mijn realiteit terug

keten me niet vast

Naar jouw wereld van leugens

En laat me zoals ik ben

Ik heb genoeg tijd om te lijden

In dit leven

Geef me het verlangen om lief te hebben

laat mijn ziel zien

dat ik nog leef

speel niet met mijn wil

En hoewel ik mezelf verlies

Ik vind altijd een uitweg

geef me mijn realiteit terug

Keten me niet vast aan jouw wereld van leugens

En laat me zoals ik ben

Ik heb genoeg tijd om te lijden in dit leven

Nog een keer