747 - Mark Forster

Ich weiß nicht, warum, doch Baby, ich kann nicht stehen bleiben

Ich treibe mich rum, doch glaube mir, ich seh' dich leiden

Ich weiß, du willst mit mir nach Hause

Ich weiß, du sehnst dich nach 'ner Pause

Ich weiß nicht, wieso, doch irgendwas zieht mich vor die Tür

Lässt mich einfach nicht los, muss immer wieder fort von hier

Und wie soll ich’s dir beweisen?

Ich komm' zurück, ich flieg' in Kreisen

Wenn ich wieder abheb', dann

Wird alles erst laut, und danach hellblau

Wenn ich wieder abheb'

Wie 'ne 747

Muss ich fliegen, fliegen, fliegen

Über Berge, übers Meer

Dreißigtausend Fuß und höher

Wie 'ne 747

Ich muss fliegen, fliegen, fliegen

Durch die Wolken, durch den Sturm

Ich küss' den Boden zwischendurch (ey)

Ich weiß nicht, wohin, doch ist auch egal, ich lieb' den Weg

Und ist das nicht der Sinn, zu wissen, wie’s schmeckt, dieses Leben

Mit all sein’n neon-bunten Farben

Mit all sein’n hell’n und dunklen Tagen

Ich weiß noch nicht, wann, doch eines Tages komm' ich heim

Und glaube mir, dann, Baby, ich werd' glücklich sein

Mit all den Orten fest im Kopf dann

Flieg' ich dich als letzten Stopp an

Wenn ich wieder abheb', dann

Wird alles erst laut, und danach hellblau

Wenn ich wieder abheb'

Wie 'ne 747

Muss ich fliegen, fliegen, fliegen

Über Berge, übers Meer

Dreißigtausend Fuß und höher

Wie 'ne 747

Ich muss fliegen, fliegen, fliegen

Durch die Wolken, durch den Sturm

Ich küss' den Boden zwischendurch

Wie 'ne 747

Muss ich fliegen, fliegen, fliegen

Über Berge, übers Meer

Dreißigtausend Fuß und höher

Wie 'ne 747

Ich muss fliegen, fliegen, fliegen

Durch die Wolken, durch den Sturm

Ich küss' den Boden zwischendurch

Ik weet niet waarom, maar schat, ik kan niet stoppen

Ik hang rond, maar geloof me, ik zie je lijden

Ik weet dat je met me mee naar huis wilt

Ik weet dat je verlangt naar een pauze

Ik weet niet waarom, maar iets trekt me de deur uit

Laat me gewoon niet los, moet hier altijd weg

En hoe moet ik het je bewijzen?

Ik kom terug, ik vlieg in cirkels

Als ik weer opstijg, dan

Alles wordt eerst luid en dan lichtblauw

Als ik weer opstijg

Als een 747

Moet ik vliegen, vliegen, vliegen?

Over bergen, over de zee

Dertigduizend voet en hoger

Als een 747

Ik moet vliegen, vliegen, vliegen

Door de wolken, door de storm

Ik kus de vloer tussendoor (ey)

Ik weet niet waar ik heen moet, maar het maakt niet uit, ik hou van de weg

En is dat niet het punt om te weten hoe het smaakt, dit leven?

Met al zijn felle neonkleuren

Met al zijn lichte en donkere dagen

Ik weet nog niet wanneer, maar op een dag kom ik naar huis

En geloof me, dan, schat, zal ik gelukkig zijn

Met alle plaatsen goed in gedachten dan

Ik vlieg naar jou als laatste stop

Als ik weer opstijg, dan

Alles wordt eerst luid en dan lichtblauw

Als ik weer opstijg

Als een 747

Moet ik vliegen, vliegen, vliegen?

Over bergen, over de zee

Dertigduizend voet en hoger

Als een 747

Ik moet vliegen, vliegen, vliegen

Door de wolken, door de storm

Ik kus de vloer tussendoor

Als een 747

Moet ik vliegen, vliegen, vliegen?

Over bergen, over de zee

Dertigduizend voet en hoger

Als een 747

Ik moet vliegen, vliegen, vliegen

Door de wolken, door de storm

Ik kus de vloer tussendoor