L'internationale - Marc Ogeret

Debout les damnés de la terre

Debout les forçats de la faim

La raison tonne en son cratère

C’est l'éruption de la fin

Du passé faisons table rase

Foule, esclaves, debout, debout

La monde va changer de base

Nous ne sommes rien, soyons tout!

C’est la lutte finale

Groupons nous, et demain

L’Internationale

Sera le genre humain

Il n’est pas de sauveurs suprêmes

Ni Dieu, ni César, ni tribun

Producteurs, sauvons nous nous-mêmes

Décrétons le salut commun

Pour que le voleur rende gorge

Pour tirer l’esprit du cachot

Soufflons nous même notre forge

Battons le fer quand il est chaud

C’est la lutte finale

Groupons nous, et demain

L’Internationale

Sera le genre humain

L'état comprime et la loi triche

L’impôt saigne le malheureux

Nul devoir ne s’impose au riche

Le droit du pauvre est un mot creux

C’est assez, languir en tutelle

L'égalité veut d’autres lois

Pas de droits sans devoirs dit-elle

Égaux, pas de devoirs sans droits!

C’est la lutte finale

Groupons nous, et demain

L’Internationale

Sera le genre humain

Hideux dans leur apothéose

Les rois de la mine et du rail

Ont-ils jamais fait autre chose

Que dévaliser le travail

Dans les coffres-forts de la bande

Ce qu’il a crée s’est fondu

En décrétant qu’on le lui rende

Le peuple ne veut que son dû

C’est la lutte finale

Groupons nous, et demain

L’Internationale

Sera le genre humain

Les rois nous soûlaient de fumées

Paix entre nous, guerre aux tyrans

Appliquons la grève aux armées

Crosse en l’air et rompons les rangs

S’ils s’obstinent ces cannibales

A faire de nous des héros

Ils sauront bientôt que nos balles

Sont pour nos propres généraux

C’est la lutte finale

Groupons nous, et demain

L’Internationale

Sera le genre humain

Ouvriers, paysans, nous sommes

Le grand parti des travailleurs

La terre n’appartient qu’aux hommes

L’oisif ira loger ailleurs

Combien, de nos chairs se repaissent

Mais si les corbeaux, les vautours

Un de ces matins disparaissent

Le soleil brillera toujours

Sta op de verdoemden van de aarde

Sta op de veroordeelden van honger

De rede dondert in zijn krater

Het is de uitbarsting van het einde

Laten we uit het verleden de lei schoonvegen

Menigte, slaven, staand, staand

De wereld zal van basis veranderen

We zijn niets, zijn alles!

Dit is het laatste gevecht

Laten we samenkomen, en morgen

De internationale

Zal het menselijk ras zijn

Er zijn geen opperste verlossers

Noch God, noch Caesar, noch tribune

Producenten, laten we onszelf redden

Laten we de gemeenschappelijke redding besluiten

Voor de dief om keel te maken

Om de geest uit de kerker te halen

Laten we onze eigen smederij opblazen

Laten we het ijzer smeden als het heet is

Dit is het laatste gevecht

Laten we samenkomen, en morgen

De internationale

Zal het menselijk ras zijn

De staat comprimeert en de wet bedriegt

Belasting bloedt de ongelukkigen

De rijken worden geen plicht opgelegd

Recht van de arme is een hol woord

Het is genoeg, wegkwijnen in voogdij

Gelijkheid vereist andere wetten

Geen rechten zonder plichten zei ze

Gelijk, geen plichten zonder rechten!

Dit is het laatste gevecht

Laten we samenkomen, en morgen

De internationale

Zal het menselijk ras zijn

Afschuwelijk in hun apotheose

De koningen van mijnbouw en spoor

Hebben ze ooit iets anders gedaan?

dan arbeid beroven

In bendekluizen

Wat hij creëerde smolt weg

Door te beslissen dat het moet worden teruggegeven

De mensen willen alleen wat hun toekomt

Dit is het laatste gevecht

Laten we samenkomen, en morgen

De internationale

Zal het menselijk ras zijn

Koningen maakten ons dronken van rook

Vrede tussen ons, oorlog tegen tirannen

Laten we de staking toepassen op de legers

Doorkruisen en rangschikken breken

Als ze deze kannibalen volhouden?

Om van ons helden te maken

Ze zullen snel weten dat onze kogels

Zijn voor onze eigen generaals

Dit is het laatste gevecht

Laten we samenkomen, en morgen

De internationale

Zal het menselijk ras zijn

Arbeiders, boeren, wij zijn

De Grote Arbeiderspartij

De aarde is alleen van mannen

De leegloper zal ergens anders gaan wonen

Hoeveel van ons vlees is aan het feesten?

Maar als kraaien, gieren

Een van die ochtenden verdwijnt

De zon zal altijd schijnen