Omnivore - Madder Mortem

Oh, little figures that toil under weather and sun

Your backbreaking labor is earning you nothing but hopes undone

Here nothing is sacred;

what pride there is left will not hold

The price of your failure is shown in the trinkets that weigh you down

I’m swimming in obscenity that gives me not one second’s peace

Mirror all my faults and flaws, crack jokes at all that I’m made of

Weeping in our restless sleep, we’re dreaming of lucidity and peace

All good withers and dies

We seized it all, only to let go

The empty winners drowning in the flow

We are all forlorn

Riddle is solving itself as I kneel and devour

The strength of the terror will never relieve you of crawling on

Small voices are prying at secrets I don’t want to share

Pathetic and sweet, all remorse is cut off with the leech that bleeds me

All good withers and dies in our hands

We seized it all, only to let go

The empty sinners drowning in the flow

I’m swimming in obscenity that gives me not one second’s peace

Mirror all my faults and flaws, crack jokes at all that I’m made of

The silent heartstone at my feet: We’re gagged and bound and incomplete

Nothing holds in what we are.

Our filth and greed has come too far

The great deceit, the greater made by truth well hid in words and shades

Ten letters on my stony bed to witness every mouthful fed

'Cause I am the one who will rip you apart

So die

Oh, kleine figuren die zwoegen onder weer en zon

Je slopende arbeid levert je niets anders op dan ongedaan gemaakte hoop

Hier is niets heilig;

welke trots er nog is, zal niet standhouden

De prijs van uw mislukking wordt weergegeven in de snuisterijen die u zwaar belasten

Ik zwem in obsceniteit die me geen seconde rust geeft

Spiegel al mijn fouten en gebreken, maak grappen over alles waar ik van gemaakt ben

Huilend in onze rusteloze slaap, dromen we van helderheid en vrede

Al het goede verdort en sterft

We hebben alles gegrepen, alleen om los te laten

De lege winnaars verdrinken in de stroom

We zijn allemaal verloren

Riddle lost zichzelf op terwijl ik kniel en verslind

De kracht van de terreur zal je nooit verlossen van het doorkruipen

Kleine stemmen lokken naar geheimen die ik niet wil delen

Zielig en lief, alle spijt wordt afgesneden met de bloedzuiger die me bloedt

Al het goede verdort en sterft in onze handen

We hebben alles gegrepen, alleen om los te laten

De lege zondaars verdrinken in de stroom

Ik zwem in obsceniteit die me geen seconde rust geeft

Spiegel al mijn fouten en gebreken, maak grappen over alles waar ik van gemaakt ben

De stille hartsteen aan mijn voeten: we zijn mond gesnoerd en gebonden en incompleet

Niets houdt in wat we zijn.

Onze vuiligheid en hebzucht is te ver gekomen

Het grote bedrog, des te groter gemaakt door de waarheid goed verborgen in woorden en tinten

Tien letters op mijn stenen bed om getuige te zijn van elke hap die wordt gevoed

Want ik ben degene die je uit elkaar zal scheuren

Dus sterf