Teeth - Lisa Hannigan

Waking up today, it was cold out

There’s something I should say, but I can’t get my head around

The bends in your brain, and your elaborate pain

Makes me tired

As an old balloon, I hold my breath

Like a penance paid too soon, and with too much eagerness

To know what is true

When air is changed by you

Makes it hard

I don’t know where it comes from

Where to go

When the rains come

When the rain put me back

In the bottle

Where the sea meets the sun

Where the bones and their rattle

They don’t mean anything to no one

I, I had a swing

When my salt was my own

I’d my teeth bared for battle

Till love lost made me dull

It made me dull

It made me dull

Put me back in the bottle

Where the sea meets the sun

Where the bones and their rattle

They don’t mean anything to no one

And I had a swing

When my salt was my own

I’d my teeth bared for battle

Till love lost made me dull

It made me dull

It made me dull

Vandaag wakker geworden, het was koud buiten

Er is iets dat ik zou moeten zeggen, maar ik kan mijn hoofd er niet bij houden

De bochten in je hersenen en je uitgebreide pijn

Maakt me moe

Als een oude ballon houd ik mijn adem in

Als een boete die te snel en met te veel gretigheid wordt betaald

Om te weten wat waar is

Wanneer de lucht door jou wordt ververst

Maakt het moeilijk

Ik weet niet waar het vandaan komt

Waar naartoe?

Als de regen komt

Toen de regen me terugbracht

In de fles

Waar de zee de zon ontmoet

Waar de botten en hun geratel

Ze betekenen voor niemand iets

Ik, ik had een schommel

Toen mijn zout van mij was

Ik had mijn tanden bloot voor de strijd

Tot de verloren liefde me saai maakte

Het maakte me saai

Het maakte me saai

Zet me terug in de fles

Waar de zee de zon ontmoet

Waar de botten en hun geratel

Ze betekenen voor niemand iets

En ik had een schommel

Toen mijn zout van mij was

Ik had mijn tanden bloot voor de strijd

Tot de verloren liefde me saai maakte

Het maakte me saai

Het maakte me saai