Vis a Vis - Leiva

Qué bonito mirar la sombra que hacen las rejas

Mientras meto las orejas en el centro de tu andar

Si el mundo este del revés abra que buscar cordura

Y una pizca de locura para saber quererte más

Ayer te escribí una carta hoy te escribo esta canción

Mañana tenemos cita donde le roban tiempo al amor

Volaremos sin movernos y donde haya que firmar

Me haré una pequeña herida con sangre que abarca el mar

Para dejar por escrito que no voy a abandonar

Y ponerle sangre al grito de los que aman sin poder amar

Para dejar por escrito que no voy a abandonar

Y ponerle sangre al grito de los que aman sin poder amar

Esta voz no hay quien la calle ni la pared ni el cristal

Fuera se te echa de menos donde hallaremos la libertad

Y después nos dejaremos si nos queremos dejar

A ellos nunca les dejamos sus cadenas son de sal

Y una sal que se deshace con lagrimas de sal

De tu quejido y el mío en vis a vis quincenal

En vis a vis quincenal, en vis a vis quincenal

Para dejar por escrito que no voy a abandonar

Y ponerle sangre al grito de los que aman sin poder amar

Para dejar por escrito que no voy a abandonar

Y ponerle sangre al grito de los que aman sin poder amar

Wat leuk om naar de schaduw te kijken die de tralies maken

Terwijl ik mijn oren in het midden van je wandeling leg

Als de wereld op zijn kop staat open wat te zoeken naar gezond verstand?

En een snufje waanzin om te weten hoe ik meer van je kan houden

Gisteren schreef ik je een brief vandaag schrijf ik je dit lied

Morgen hebben we een afspraak waar ze tijd stelen van de liefde

We zullen vliegen zonder te bewegen en waar we moeten tekenen

Ik zal een kleine wond met bloed maken die de zee bedekt

Om op te schrijven dat ik niet zal verlaten

En breng bloed aan de roep van degenen die liefhebben zonder in staat te zijn lief te hebben

Om op te schrijven dat ik niet zal verlaten

En breng bloed aan de roep van degenen die liefhebben zonder in staat te zijn lief te hebben

Er is niemand om deze stem het zwijgen op te leggen, noch de muur, noch het glas

Buiten word je gemist waar we vrijheid zullen vinden

En dan zullen we vertrekken als we willen vertrekken

We verlaten hun kettingen nooit, ze zijn gemaakt van zout

En een zout dat oplost met tranen van zout

Van uw klacht en de mijne in vis a vis tweewekelijks

Op vis a vis tweewekelijks, op vis a vis tweewekelijks

Om op te schrijven dat ik niet zal verlaten

En breng bloed aan de roep van degenen die liefhebben zonder in staat te zijn lief te hebben

Om op te schrijven dat ik niet zal verlaten

En breng bloed aan de roep van degenen die liefhebben zonder in staat te zijn lief te hebben