Extasis - Leiva

El universo es para mi un feo lugar para olvidate.

Me juego el todo por el todo al negro,

prometí no volver a quedar.

Miento desde pequeño

y cada vez lo hago con más arte, espíritu de los toreros, con el toro delante.

Palabras como en estocadas, caballos salvajes arrasan las madrugadas.

Aún recuerdo, cuando estábamos en éxtasis, en éxtasis, aún recuerdo,

cuando estábamos así.

Sigo tocado y apagando fuegos, en ninguna parte.

Derribo todo y me hago tan pequeño, prometí no volver a remar.

Me quedo en el infierno y cada vez muero un poco antes, espíritu de los toreros,

con la fiera delante.

Palabras como en estocadas, caballos salvajes, entrando en las madrugadas.

Aún recuerdo, cuando estábamos en éxtasis, en éxtasis.

Aún recuerdo, cuando estábamos así.

Cuando estábamos así, cuando estábamos así.

En éxtasis, En éxtasis.

Aún recuerdo, cuando estábamos así.

(Gracias a Marta por esta letra)

Het universum is voor mij een lelijke plek om jezelf te vergeten.

Ik speel alles voor alles naar zwart,

Ik heb beloofd niet meer te blijven.

Ik lieg sinds mijn kindertijd

en elke keer doe ik het met meer kunst, de geest van de stierenvechters, met de stier voorop.

Woorden als in lunges, wilde paarden verwoesten de vroege ochtenden.

Ik herinner me nog, toen we in extase waren, in extase, ik herinner me nog,

toen we zo waren

Ik ben nog steeds ontroerd en blust branden, nergens.

Ik sla alles omver en maak mezelf zo klein, dat ik beloofde nooit meer te roeien.

Ik blijf in de hel en elke keer sterf ik een beetje eerder, geest van de stierenvechters,

met het beest voorop.

Woorden als uitval, wilde paarden, binnenkomen bij zonsopgang.

Ik herinner me nog, toen we in extase waren, in extase.

Ik herinner me nog dat we zo waren.

Toen we zo waren, toen we zo waren

In extase, in extase.

Ik herinner me nog dat we zo waren.

(Met dank aan Marta voor deze teksten)