Expertos - Leiva

Creo que fui demasiado sincero

Y no lo quiero pensar

Es tan real que te cagas del miedo

Y no lo vas a olvidar

Es un gran golpe que me ha quebrado el cristal

Hoy te vi saliendo de un bar en Paseo de Gracia

Reconocí la mirada del hielo

Necesitabas pensar

Te oí decir que te daba respeto adelantar el final

Oías voces y te notaba tan mal

Nunca le llegamos a dar demasiada importancia

Y tú caminas de espaldas

Parece que no tocas suelo cuando avanzas

Como una danza de araña

Y yo te miro con ansia

Te juro que he tocado el cielo ahora que faltas

¡Y me da tanta, tanta, tanta rabia!

Nunca creí que me hablaras en serio

Te dedicabas a aullar

Te di motivos, pistola y remedios

Nada podía fallar

Ya no respondes

Y yo dejé de llamar

Nunca me llegué a acostumbrar a las noches sin magia

Y tú caminas de espaldas

Parece que no tocas suelo cuando avanzas

Como una danza de araña

Y yo te miro con ansia

Te juro que he tocado el cielo ahora que faltas

¡Y me da tanta, tanta, tanta rabia!

Otra vez

Tiempos muertos

¿Cómo estamos tan enfermos?

Y tú me miras con ansia

Te juro que he tocado el cielo ahora que faltas

¡Y me da tanta, tanta, tanta rabia!

Ik denk dat ik te oprecht was

En ik wil er niet aan denken

Het is zo echt dat je doodsbenauwd bent

En je zult het niet vergeten

Het is een geweldige slag die mijn glas heeft gebroken

Vandaag zag ik je een bar verlaten op de Paseo de Gracia

Ik herkende de blik van ijs

je moest nadenken

Ik hoorde je zeggen dat het je respect gaf om het einde te bereiken

Je hoorde stemmen en ik merkte je zo erg op

We hechten er nooit te veel belang aan

En je loopt achteruit

Het lijkt erop dat je de grond niet raakt als je verder gaat

Als een spinnendans

En ik kijk je angstig aan

Ik zweer dat ik de lucht heb aangeraakt nu je vermist bent

En het maakt me zo, zo, zo boos!

Ik had nooit gedacht dat je serieus met me was

je huilde vroeger

Ik gaf je redenen, wapens en remedies

er kan niets fout gaan

je antwoordt niet meer

En ik stopte met bellen

Ik ben nooit gewend geraakt aan nachten zonder magie

En je loopt achteruit

Het lijkt erop dat je de grond niet raakt als je verder gaat

Als een spinnendans

En ik kijk je angstig aan

Ik zweer dat ik de lucht heb aangeraakt nu je vermist bent

En het maakt me zo, zo, zo boos!

Nog een keer

Dode tijden

Hoe komt het dat we zo ziek zijn?

En je kijkt me verlangend aan

Ik zweer dat ik de lucht heb aangeraakt nu je vermist bent

En het maakt me zo, zo, zo boos!