92 - Leiva

Caímos en el incendio

El mismo verano los dos

La feria reúne a los viejos

Colegas del 92

El alma volcada en espejos

La piel en un revolcón

A veces sólo silencios

A veces como un ciclón

Y el tiempo nos juntó

Para luego separarnos

¿cómo decir que no?

Vamos a matarnos

Morimos en el intento

Ardiendo en conversación

Te leo en los sucesos

«El buitre» clava otro gol

A veces sobran reflejos

A veces falta valor

Y el tiempo nos juntó

Para luego separarnos

¿cómo decir que no

Vamos a matarnos

Y el tiempo nos juntó

Para luego separarnos

¿cómo decírnoslo?

¿es que nadie va a salvarnos?

Vamos a ma-tar-nos

We vielen in het vuur

Beide dezelfde zomer

De kermis brengt het oude samen

Vrienden uit '92

De ziel gegoten in spiegels

De huid in een ravotten

Soms gewoon stilte

Soms als een cycloon

En de tijd bracht ons samen

Om ons later te scheiden

hoe zeg je nee?

laten we zelfmoord plegen

We sterven terwijl we proberen

brandend in gesprek

Ik lees je in de evenementen

"De gier" spijkert een ander doel

Soms zijn er teveel reflecties

Soms is er geen waarde

En de tijd bracht ons samen

Om ons later te scheiden

hoe zeg je nee?

laten we zelfmoord plegen

En de tijd bracht ons samen

Om ons later te scheiden

hoe ons te vertellen?

Gaat niemand ons redden?

Laten we onszelf doden