Verde - Leila Pinheiro

Quem pergunta por mim

Já deve saber

Do riso no fim

De tanto sofrer

Que eu não desisti

Das minhas bandeiras

Caminho, trincheiras, da noite

Eu, que sempre apostei

Na minha paixão

Guardei um país no meu coração

Um foco de luz, seduz a razão

De repente a visão da esperança

Quis esse sonhador

Aprendiz de tanto suor

Ser feliz num gesto de amor

Meu país acendeu a cor

Verde, as matas no olhar, ver de perto

Ver de novo um lugar, ver adiante

Sede de navegar, verdejantes tempos

Mudança dos ventos no meu coração

Verdejantes tempos

Mudança dos ventos no meu coração

wie vraagt ​​naar mij

je moet het al weten

Ik lach op het einde

Van zoveel lijden

dat ik niet opgaf

van mijn vlaggen

Pad, loopgraven, nacht

Ik, die altijd gokt

In mijn passie

Ik hield een land in mijn hart

Een focus van licht, verleidt de rede

Plotseling het visioen van hoop

Ik wilde deze dromer

Leerling van zoveel zweet

Gelukkig zijn in een gebaar van liefde

Mijn land verlichtte de kleur

Groen, de bossen in de look, van dichtbij bekijken

Zie nog een plaats, kijk vooruit

Dorst om te zeilen, groene tijden

Verandering van wind in mijn hart

groene tijden

Verandering van wind in mijn hart