Attesa inerte - Le Orme

Visi che un dolore eterno trasforma in maschere

Voci che un silenzio antico ha reso senza suono

Si riuniscono in un concerto per salutare il buio

Come un rito che si ripete per abitudine

Coi loro passi stanchi lungo il sentiero consumato

Sono uniti nella tristezza che si contagiano

In ognuno c'è solo fede per un miracolo

E nell’attesa inerte alzano mani verso il cielo

La speranza di un sorriso li fa rinascere

Vibra il corpo alla percezione di quello che accadrà

Un' improvvisa luce si avvicina, ora è qui

Gezichten die een eeuwige pijn in maskers verandert

Stemmen die een eeuwenoude stilte geluidloos maakten

Ze komen samen tijdens een concert om het donker te begroeten

Als een ritueel dat uit gewoonte wordt herhaald

Met hun vermoeide voetstappen langs het uitgesleten pad

Ze zijn verenigd in het verdriet dat besmet is

In elk is er alleen geloof voor een wonder

En terwijl ze inert wachten, heffen ze hun handen naar de hemel

De hoop op een glimlach maakt ze herboren

Tril het lichaam bij de waarneming van wat er zal gebeuren

Een plotseling licht nadert, nu is het hier