Abuela - La La

Cayó la noche, se fue la luz;

mamá llora y yo juego

Ven, ten, cuidado que puede caer, gloria un día de estos

Noche es noche y es hermosa

Silencio es silencio y mi abriga, y me esconde

Para llegar al Sol, que me alimenta

Tu vestido de miel y papel me cubrió del invierno

Cuántas pieles tuve que mudar para verte de nuevo

Tú nombre será mi casa

Te oigo en el viento y me alientas, y me guías

Para llegar al Sol que me ilumina

Y así

Para que sepan todos de los retos de tu tierno amor

Hace algún tiempo te vi llover en la línea del cielo

Cuando la vida se quiso arreciar me quitó tu consuelo

Entre tanto te recuerdo

Me esfuerzo y aprendo en tu persona

Porque tu amor en mí es medicina

Y cosquillas en el pelo, en la ropa y en los dientes

Para llegar al Dios que alimenta

Te recuerdo en un tiempo que vuela

Y aun te sueño conmigo abuela

De nacht viel, het licht ging uit;

mama huilt en ik speel

Kom, wees voorzichtig, het kan vallen, glorie een dezer dagen

Nacht is nacht en het is prachtig

Stilte is stilte en het beschermt me en verbergt me

Om de zon te bereiken, die mij voedt

Je jurk van honing en papier bedekte me van de winter

Hoeveel huiden moest ik afwerpen om je weer te zien?

Jouw naam zal mijn thuis zijn

Ik hoor je in de wind en je moedigt me aan, en je leidt me

Om de zon te bereiken die mij verlicht

En dus

Zodat iedereen weet van de uitdagingen van je tedere liefde

Enige tijd geleden zag ik je regenen op de luchtlijn

Toen het leven erger wilde worden, nam het je troost weg

Ondertussen herinner ik me jou

Ik streef en leer in jouw persoon

Omdat jouw liefde in mij medicijn is

En kriebels in het haar, in de kleding en in de tanden

Om de God te bereiken die voedt

Ik herinner me je in een tijd die vliegt

En je droomt nog steeds van mij oma