Ashes - Kriss

Здесь нет никого, здесь всегда один

Один, навсегда, среди выжженных долин

Пепел здесь заместо снега и дождя

Падает сутками, падает всегда

Вдалеке горят холмы, зарево видно

Ветер дует сильный уже очень давно

Здесь не бывает шумно, повсюду тишина

Которая медленно меня свела с ума

В этом пепелище я навечно заточен

Одному здесь быть навеки обречен

Время вдруг остановилось и больше не идет

Шаткая надежда, что кто-нибудь придет

Изредка здесь с неба идет кровавый дождь

Когда совсем плохо и ничего не ждешь

Мрачное проклятие даровано судьбой

Пепелищем стал внутренний мир мой

И в моменты гнева все вокруг горит

Наступает темнота, слышен дикий крик,

А кровавые дожди переходят в ливни,

Но огонь не гаснет становится активней

Чувства все во мне давно уж сожжены

И во всем этом виноваты вы

Отчаяние и боль, агрессия и сила

В пепелище этом будет новая могила

Погребенные в пепле съедены огнем

Жестоко истерзаны охотничьим ножом

Ненависть во мне все преодолела

Страха больше нет, лишь потоки гнева

И в моих глазах больше нет добра,

А внутри лишь пепел, боль и пустота

Загнанный в угол, в пепелище я один

Не уйти мне никогда из проклятых долин

Er is hier niemand, er is er altijd één

Alleen, voor altijd, tussen de verschroeide valleien

As is hier in plaats van sneeuw en regen

Valt dagenlang, valt altijd

De heuvels branden in de verte, de gloed is zichtbaar

Het waait al heel lang hard

Het is hier niet rumoerig, overal is stilte

Waar ik langzaam gek van werd

In deze as ben ik voor altijd opgesloten

Alleen hier om voor altijd gedoemd te zijn

De tijd stopte plotseling en gaat niet meer

Trieste hoop dat er iemand komt

Af en toe regent het bloed uit de lucht

Als het echt heel erg is en je niets verwacht

Een donkere vloek verleend door het lot

Mijn innerlijke wereld is een as geworden

En in momenten van woede staat alles om je heen in brand

De duisternis valt, een wilde kreet wordt gehoord,

En bloedige regens veranderen in stortbuien,

Maar het vuur gaat niet uit, het wordt actiever

Alle gevoelens in mij zijn al lang verbrand

En het is allemaal jouw schuld

Wanhoop en pijn, agressie en kracht

In deze as zal een nieuw graf zijn

Begraven in as opgegeten door vuur

Op brute wijze verscheurd door een jachtmes

Haat in mij overwon alles

Er is geen angst meer, alleen stromen van woede

En in mijn ogen is er geen goedheid meer,

En van binnen alleen as, pijn en leegte

In het nauw gedreven, in de as ben ik alleen

Ik zal nooit de verdomde valleien verlaten