Järnspöken - KENT

Dom brände grönan och skolan står där ensam nu

Cykelställen står tomma än, trots att loven är slut

Dom fäller kastanjeträden i allén framför skolgården

Och jag rör mig tyst hör inte hemma här, jag är vålnaden

Jag vet inte varför, men kanske är det därför jag minns det såväl

Dina stora ögon, dina bruna händer, dina vassa knän

Var det dig jag såg, som en skugga ur mina drömmar

Var det dig jag såg, dig jag svor att aldrig glömma

Dom gräver i parken och frosten i marken, blir ett försvar

Och vid hörnet av kyrkan där järnvägen går, har dom spärrat av

Någon ligger i gräset, med frostiga kläder, såstilla och vit

Och blåljusen blinkar, tänk vad man kan göra med en liten kniv

Och jag vet inte varför men jag återvänder alltid hit

Det var väl något vi gjorde, något vi sa här som förändrade mitt liv

Var det dig jag såg, som en skugga ur mina drömmar

Var det dig jag såg, dig jag svor att aldrig glömma

Var det dig jag såg som ett spöke från döda drömmar

Var det dig jag såg, har jag äntligen lyckats glömma?

Ze hebben het groen verbrand en de school staat daar nu alleen

Fietsenrekken zijn nog steeds leeg, ook al zijn de feestdagen voorbij

Ze kappen kastanjebomen in de laan voor het schoolplein

En ik beweeg rustig hoor hier niet thuis, ik ben de geest

Ik weet niet waarom, maar misschien herinner ik het me daarom nog goed

Je grote ogen, je bruine handen, je scherpe knieën

Was jij het die ik zag, als een schaduw uit mijn dromen?

Was jij het die ik zag, ik heb gezworen nooit te vergeten?

Ze graven in het park en de vorst in de grond wordt een verdediging

En op de hoek van de kerk waar de spoorlijn gaat, zijn ze afgezet

Er ligt iemand in het gras, met ijzige kleren, zo kalm en wit

En de blauwe lampjes knipperen, bedenk wat je kunt doen met een klein mes

En ik weet niet waarom, maar ik kom hier altijd terug

Het was iets wat we deden, iets wat we hier zeiden dat mijn leven veranderde

Was jij het die ik zag, als een schaduw uit mijn dromen?

Was jij het die ik zag, ik heb gezworen nooit te vergeten?

Was jij het die ik zag als een geest uit dode dromen?

Was jij het die ik zag, ben ik er eindelijk in geslaagd het te vergeten?