Ein Leben lang - Karussell

Große Kinderaugen, abenteuerwild

Jedes kleine Abziehbild,

Alles was man sieht, sieht man zum ersten Mal

Keiner kennt noch Zeit und Zahl.

Doch allmählich mit den Jahren,

Da hat man erfahren

Alles was im Leben etwas wiegt,

Und zuerst, da liebt man das, was man nie bekommen kann,

Und zuletzt, da liebt man, was man kriegt.

Oh, ein Leben lang

Auf der ausgetretenen Bahn,

Täglich gleicher Trott und Tran.

Oh, ein Leben lang,

Alles fertig, alles klar,

Was noch sein wird, alles wahr.

Tausend Scheidewege sieht man noch als Kind,

Später sieht man keine mehr.

Da geht nur noch ein Weg, und den geht man fort

So auf Nimmerwiederkehr.

Eine Lehre, ein Beruf,

Langsam wächst der Pferdehuf

Und klebt also fest an einer Stadt.

Eine Sehnsucht, ein Beschluss,

Eine, die man nehmen muss

Und die man bis an das Sterben hat.

Oh, ein Leben lang

Auf der ausgetretenen Bahn,

Täglich gleicher Trott und Tran.

Oh, ein Leben lang,

Alles fertig, alles klar,

Was noch sein wird, alles wahr.

Von der ganzen weiten Welt

Blieb mir ein schmales Feld,

Das ich mühsam grab,

Und die Sorge um das Geld.

Und ich horte, was ich hab,

Lang, dass ich was gab

Alles ist bestellt,

Und gebrochen ist der Stab

Oh, ein Leben lang

Auf der ausgetretenen Bahn,

Täglich gleicher Trott und Tran.

Oh, ein Leben lang,

Alles fertig, alles klar,

Was noch sein wird, alles wahr.

Grote kinderogen, wild van avontuur

Elke kleine sticker

Alles wat je ziet, zie je voor het eerst

Niemand kent de tijd en het nummer meer.

Maar geleidelijk door de jaren heen

Toen kwam je erachter

Alles wat iets weegt in het leven

En eerst, daar hou je van wat je nooit kunt krijgen

En tot slot, je houdt van wat je krijgt.

Oh, voor een heel leven

op de gebaande paden,

Elke dag dezelfde sleur en saaiheid.

Oh, voor een heel leven

helemaal klaar, goed,

Wat zal zijn, allemaal waar.

Je ziet duizend kruispunten als een kind,

Die zie je later niet meer.

Er is nog maar één weg en jij loopt weg

Dus nooit meer terugkeren.

een stage, een baan,

De hoef van het paard groeit langzaam

En zo stevig aan een stad kleeft.

Een verlangen, een besluit,

Een om mee te nemen

En dat heb je tot je sterft.

Oh, voor een heel leven

op de gebaande paden,

Elke dag dezelfde sleur en saaiheid.

Oh, voor een heel leven

helemaal klaar, goed,

Wat zal zijn, allemaal waar.

Uit alle hoeken van de wereld

Ik bleef achter met een smal veld

dat ik met moeite graaf

En bezorgd over het geld.

En ik verzamel wat ik heb

Lang dat ik iets gaf

alles is besteld

En het personeel is kapot?

Oh, voor een heel leven

op de gebaande paden,

Elke dag dezelfde sleur en saaiheid.

Oh, voor een heel leven

helemaal klaar, goed,

Wat zal zijn, allemaal waar.