Кошмар - Ка тет

В голове копошатся черви больных сновидений

Чавкает жирная гниль, я иду сквозь частокол плотоядных растений

Ветви тянутся, будто хотят придушить, под ноги бросаются тени

Я слышу, как в удушливом воздухе дышат деревья

Переплетение крон, раздулись кривые стволы

Гнилые грибы, тонет молчаливый крик больной коры

Где-то воет выпь, ругает непроглядную зыбь

Седина безысходного злого тумана все тропы завяжет в узлы

Над головой безумие сплетённых ветвей, не пропускающих свет

Под ногами армия торчащих корней спит и видит, как мне поломает хребет

Я оставлю здесь след, мне ветками кивает темный лес в ответ

Он знает о том, что в тени его запутанных крон не один отдыхает скелет

Темный лес, ты скажешь это полный привет, но ты не знаешь что в моей голове

Куда идёт ка-тет, так что просто запомни аналогов нет

Они просто не видят для чего я здесь, я валю из этих мест, я иду на свет

Через мудро закрученную вереницу потерь и побед

Темный лес, ты скажешь это полный привет, но ты не знаешь что в моей голове

Куда идёт ка-тет, так что просто запомни аналогов нет

Они просто не видят для чего я здесь, я валю из этих мест, я иду на свет

Через мудро закрученную вереницу потерь и побед

В этот сон я нырнул целиком, словно труп в заболоченный пруд,

Но зародыш сомнения не барабанил мне в грудь, пусть рикошетит эхом этот

палевный хруст

Волчий вой стоит за тощей спиной, на запястье колотится пульс

В холодном поту я не скоро проснусь

Я бегу через глушь, мечутся мысли будто рой мошек

Мне не надо червивых плодов, я увидел подвох, я тут в поисках мокши

На острых шипах оставляю клочья одежды и собственной кожи

Корчатся чёрствые руки ветвей, сочится белёсая слизь под подошвой

Спит молчаливая падаль

Здесь огрызался зверь, подволакивал лапу, зализывал раны

Усталые глаза зарастали кошмаром

Тело выплюнул лес обмотаны ноги бинтами тумана

Темный лес, ты скажешь это полный привет, но ты не знаешь что в моей голове

Куда идёт ка-тет, так что просто запомни аналогов нет

Они просто не видят для чего я здесь, я валю из этих мест, я иду на свет

Через мудро закрученную вереницу потерь и побед

Темный лес, ты скажешь это полный привет, но ты не знаешь что в моей голове

Куда идёт ка-тет, так что просто запомни аналогов нет

Они просто не видят для чего я здесь, я валю из этих мест, я иду на свет

Через мудро закрученную вереницу потерь и побед

Wormen van zieke dromen zwermen in mijn hoofd

Vettige rotten, ik loop door een palissade van vleesetende planten

De takken strekken zich uit, alsof ze willen wurgen, schaduwen werpen onder mijn voeten

Ik hoor bomen de verstikkende lucht inademen

Verweving van kronen, kromme stammen zwollen op

Rotte paddenstoelen, de stille kreet van een zieke bast verdrinkt

Ergens huilt een roerdomp, scheldend op de ondoordringbare deining

Het grijze haar van een hopeloze boze mist zal alle paden in knopen leggen

Boven het hoofd is een waanzin van verstrengelde takken die geen licht doorlaten.

Onder de voeten slaapt een leger uitstekende wortels en ziet hoe mijn rug zal worden gebroken

Ik zal hier een spoor achterlaten, het donkere bos knikt naar mij met takken als reactie

Hij weet dat in de schaduw van zijn verwarde kronen meer dan één skelet rust

Donker bos, je zult hallo zeggen, maar je weet niet wat er in mijn hoofd zit

Waar gaat ka-tet heen, dus onthoud dat er geen analogen zijn

Ze begrijpen gewoon niet waarom ik hier ben, ik verlaat deze plaatsen, ik ga de wereld in

Door een wijselijk verwrongen reeks verliezen en overwinningen

Donker bos, je zult hallo zeggen, maar je weet niet wat er in mijn hoofd zit

Waar gaat ka-tet heen, dus onthoud dat er geen analogen zijn

Ze begrijpen gewoon niet waarom ik hier ben, ik verlaat deze plaatsen, ik ga de wereld in

Door een wijselijk verwrongen reeks verliezen en overwinningen

In deze droom dook ik heel, als een lijk in een moerassige vijver,

Maar de kiem van twijfel trommelde niet op mijn borst, laat deze echo afketsen

fawn crunch

Een wolvengehuil staat achter een magere rug, een pols klopt op de pols

In het koude zweet zal ik niet snel wakker worden

Ik ren door de wildernis, gedachten razen rond als een zwerm muggen

Ik heb geen wormachtig fruit nodig, ik zag een vangst, ik ben hier op zoek naar moksha

Op scherpe doornen laat ik flarden kleding en mijn eigen huid achter

De eeltige handen van de takken kronkelen, witachtig slijm druipt onder de zool

Slapende stille aas

Hier gromde het beest, sleepte zijn poot, likte zijn wonden

Vermoeide ogen begroeid met een nachtmerrie

Lichaam uitgespuugd bos gewikkeld voeten in verband van mist

Donker bos, je zult hallo zeggen, maar je weet niet wat er in mijn hoofd zit

Waar gaat ka-tet heen, dus onthoud dat er geen analogen zijn

Ze begrijpen gewoon niet waarom ik hier ben, ik verlaat deze plaatsen, ik ga de wereld in

Door een wijselijk verwrongen reeks verliezen en overwinningen

Donker bos, je zult hallo zeggen, maar je weet niet wat er in mijn hoofd zit

Waar gaat ka-tet heen, dus onthoud dat er geen analogen zijn

Ze begrijpen gewoon niet waarom ik hier ben, ik verlaat deze plaatsen, ik ga de wereld in

Door een wijselijk verwrongen reeks verliezen en overwinningen