Безделье - Ка тет

Вступление:

Безделье, веселье.

Безделье, веселье.

Безделье, веселье.

Безделье, веселье.

Безделье, веселье.

Безделье, веселье.

Куплеты: Ка-тет

Ты не знаешь веселья.

Тянутся цепи, замкнуты звенья.

Железо внутри, железо снаружи.

Опасность растет, напряжение.

Новая ступень еще выше, шаг тяжелее.

Садится батарея.

Эй, скажи, ну чо ты завелся?

Ну ты хоть весь разбейся, мы тебя склеим.

Со сломанного андроида годы сотрут позолоту.

Сдох электронный хохот.

Провод нами обглодан, не трогай.

Стопудово, ебнет током.

Заглох от вечной работы, затих мотор.

Потухло око, операционка тупит жестоко.

Всё чо-то грузится бесконечно долго.

Слышно: «Вот хули вы жали на все кнопки.»

Опять этот стресс, скрипят шестеренки.

Просто дымятся черепные коробки.

Опускаются руки, заплетаются ноги.

Но ты пакуй грязный воздух в легкие.

Мы тебя найдем на осколке эпохи.

Станешь, как новенький.

Стертые поршни ебашили без остановки.

Я живее среди этих обесточенных тел.

У них сел энерджайзер, сдал дюраселл.

Бешеный темп.

Темнеет дисплей под этот прощальный хруст микросхем.

Но знай, наш солдат сотни раз залатанный.

Ведь заново энергия забьется в реакторе.

Мы, что хочешь разберем на атомы.

Так чо нам грузиться, как неисправные, правда?

Припев:

Одна работа, никакого безделья.

Эй, бедняк, а ты не знаешь веселья.

Одна работа, никакого безделья.

Эй, бедняк, а ты не знаешь веселья.

Одна работа, никакого безделья.

Invoering:

Luiheid, plezier.

Luiheid, plezier.

Luiheid, plezier.

Luiheid, plezier.

Luiheid, plezier.

Luiheid, plezier.

Koppelingen: Ka-tet

Je weet niet wat leuk is.

Kettingen zijn uitgerekt, schakels zijn gesloten.

Binnen strijken, buiten strijken.

Het gevaar wordt groter, de spanning.

De nieuwe trede is nog hoger, de trede is moeilijker.

De batterij gaat zitten.

Hé, vertel eens, ben je opgewonden?

Nou, jullie zijn tenminste allemaal kapot, we lijmen jullie aan elkaar.

Jaren zullen de vergulding van een kapotte Android uitwissen.

Gestorven elektronisch gelach.

We hebben aan de draad geknaagd, raak hem niet aan.

Stopudovo, ebnet stroom.

Afgeslagen van het eeuwige werk, stopte de motor.

Het oog viel uit, het besturingssysteem botst wreed.

Alles duurt een eeuwigheid om te laden.

Je kunt horen: "Wat heb je in godsnaam op alle knoppen gedrukt."

Opnieuw deze stress, versnellingen kraken.

Gewoon kalotjes roken.

Handen vallen, benen raken in de war.

Maar je stopt vuile lucht in je longen.

We zullen je vinden op de scherf van een tijdperk.

Je zult zo goed als nieuw zijn.

Versleten zuigers ebashili non-stop.

Ik leef meer tussen deze energieloze lichamen.

Ze hadden een schrikdraadapparaat, passeerden Duracell.

Razend tempo.

Het scherm wordt donkerder onder dit afscheid van microschakelingen.

Maar weet dat onze soldaat honderden keren gepatcht is.

De energie zal immers weer dichtslibben in de reactor.

We zullen alles wat je wilt uit elkaar halen tot atomen.

Dus waarom zouden we als defect worden geladen, toch?

Refrein:

Eén baan, geen luiheid.

Hé, arme man, je kent geen plezier.

Eén baan, geen luiheid.

Hé, arme man, je kent geen plezier.

Eén baan, geen luiheid.