Young Johnstone - June Tabor

Young Johnstone and the young Colonel

Sat drinking at the wine

«It's if you’ll marry my sister

It’s I will marry thine.»

«I wouldn’t marry your sister

For all your houses and lands

But it’s I will make her my mistress

When I come o’er the strand.»

Young Johnstone had a little wee sword

Hung low down by his gear

And he’s thrust it through the young Colonel;

That word he never spoke more

Then he’s away to his sister’s bower

He’s tirled at the pin:

«Where have you been, my dear brother

So late a-coming in?»

«It's I have been at school, lady

Learning young clrks to sing.»

«Oh, I have dreamed a dradful dream

I hope it may be for good;

They were seeking you with hawks and hounds

And the young Colonel was dead.»

«Hawks and hounds they may seek me

As I trow well they be;

For I have killed the young Colonel

Thy own true love was he.»

«If you have killed the young Colonel

Then dule and woe is me!

May they hang you from the high gallows

And have no power to flee.»

Then he’s away to his true love’s bower

He’s tirled at the pin:

«Where have you been, my dear Johnstone

So late a-coming in?»

«I have been at school, lady

Learning young clerks to sing.»

«I have dreamed a dreadful dream

I hope it may be for good;

They were seeking you with hawks and hounds

And the young Colonel was dead.»

«Hawks and hounds they may seek me

As I trow well they be;

For I have killed the young Colonel

Thy own brother was he.»

«If you have killed the young Colonel

Then dule and woe is me!

But I care the less for the young Colonel

If thy own body be free.»

«Come in, come in, my dear Johnstone

Come in and take a sleep;

And I will go to my casement

And carefully I’ll thee keep.»

She had not well been at her bower door

No not for half an hour

When four and twenty belted knights

Came a-riding by the bower

«Well may you sit and see, lady

Well may you sit and say;

Did you not see a bloody squire

Come riding by this way?»

«What colour were his hawks?»

she says

«What colour were his hounds?

What colour was the gallant steed

That bore him from the bounds?»

«Bloody, bloody were his hawks

And bloody were his hounds;

But milk-white was the gallant steed

That bore him from the bounds.»

«Yes, bloody, bloody were his hawks

And bloody were his hounds;

But milk-white was the gallant steed

That bore him from the bounds.»

«Light down, light down now, gentlemen

And take a glass of wine;

And the steed be swift that he rides on

He’s past the bridge of Lyne.»

«We thank you for your bread, lady

We thank you for your wine

But I’d rather thrice three thousand pound

That that bloody knight was ta’en.»

«Lie still, lie still, my dear Johnstone

Lie still and take a sleep;

For thy enemies are past and gone

And carefully I’ll thee keep.»

Young Johnstone had a little wee sword

Hung low down by his gear

And he thrust it in fair Annet’s breast

A deep wound and sore

«What aileth thee now, dear Johnstone?

What aileth thee at me?

Have you not got my father’s gold

And my mother’s fee?»

«Now live, now live, my dear lady

Now live but half an hour

And there’s no a leech in all Scotland

But shall be at thy bower.»

«How can I live?

How shall I live?

Young Johnstone, don’t you see

The red, red drops of my heart’s blood

Run a-trickling down my knee?

«But take your harp into your hand

And harp out o’er yon plain

And think no more on thy true love

Than if she’d never been.»

He had not well been out of the stable

And on the saddle set

When four and twenty broad arrows

Were thrilling in his heart

Jonge Johnstone en de jonge kolonel

Zat aan de wijn te drinken

"Als je met mijn zus trouwt"

Ik zal met de jouwe trouwen.»

"Ik zou niet met je zus trouwen"

Voor al uw huizen en landerijen

Maar ik zal haar mijn minnares maken

Als ik over het strand kom.»

De jonge Johnstone had een klein zwaardje

Hij hing laag bij zijn uitrusting

En hij duwt het door de jonge kolonel;

Dat woord sprak hij nooit meer

Dan is hij weg naar het prieel van zijn zus

Hij lacht naar de speld:

«Waar ben je geweest, mijn beste broer

Dus kom je te laat binnen?»

"Ik ben op school geweest, dame"

Jonge clrks leren zingen.»

"Oh, ik heb een vreselijke droom gedroomd"

Ik hoop dat het voorgoed mag zijn;

Ze zochten je met haviken en honden

En de jonge kolonel was dood.»

"Haviken en honden mogen mij zoeken"

Zoals ik goed doe, zijn ze;

Want ik heb de jonge kolonel vermoord

Uw eigen ware liefde was hij.»

"Als je de jonge kolonel hebt vermoord"

Dan ben ik moe en wee!

Mogen ze je aan de hoge galg hangen

En hebben geen kracht om te vluchten.»

Dan is hij weg naar het prieel van zijn ware liefde

Hij lacht naar de speld:

«Waar ben je geweest, mijn beste Johnstone

Dus kom je te laat binnen?»

"Ik ben op school geweest, dame"

Jonge klerken leren zingen.»

"Ik heb een vreselijke droom gedroomd"

Ik hoop dat het voorgoed mag zijn;

Ze zochten je met haviken en honden

En de jonge kolonel was dood.»

"Haviken en honden mogen mij zoeken"

Zoals ik goed doe, zijn ze;

Want ik heb de jonge kolonel vermoord

Uw eigen broer was hij.»

"Als je de jonge kolonel hebt vermoord"

Dan ben ik moe en wee!

Maar ik geef des te minder om de jonge kolonel

Als uw eigen lichaam vrij is.»

"Kom binnen, kom binnen, mijn beste Johnstone"

Kom binnen en ga slapen;

En ik ga naar mijn raam

En voorzichtig zal ik je houden.»

Ze was niet goed bij haar prieel geweest

Nee niet voor een half uur

Toen vier en twintig ridders met een riem

Kwam langs het prieel

"Nou, kunt u gaan zitten en kijken, dame"

Nou, mag je zitten en zeggen;

Heb je geen verdomde schildknaap gezien?

Kom je langs deze kant rijden?»

"Welke kleur hadden zijn haviken?"

ze zegt

«Welke kleur hadden zijn honden?

Welke kleur had het dappere ros?

Dat droeg hem buiten de perken?»

"Verdomd, bloedig waren zijn haviken"

En bloederig waren zijn honden;

Maar melkwit was het dappere ros

Dat droeg hem buiten de grenzen.»

"Ja, verdomme, verdomd waren zijn haviken"

En bloederig waren zijn honden;

Maar melkwit was het dappere ros

Dat droeg hem buiten de grenzen.»

«Licht uit, licht uit, heren

En neem een ​​glas wijn;

En het ros is snel waarop hij rijdt

Hij is voorbij de brug van Lyne.»

"Wij danken u voor uw brood, dame"

Wij danken u voor uw wijn

Maar ik heb liever drieduizend pond

Dat die verdomde ridder ta'en was.»

"Lieg stil, lig stil, mijn beste Johnstone"

Lig stil en slaap;

Want uw vijanden zijn voorbij en verdwenen

En voorzichtig zal ik je houden.»

De jonge Johnstone had een klein zwaardje

Hij hing laag bij zijn uitrusting

En hij duwde het in de borst van Annet

Een diepe wond en pijn

«Wat is er nu met u, beste Johnstone?

Wat scheelt u aan mij?

Heb je het goud van mijn vader niet?

En het honorarium van mijn moeder?»

«Leef nu, leef, mijn lieve dame

Nu live maar een half uur

En er is geen bloedzuiger in heel Schotland

Maar zal in uw prieel zijn.»

«Hoe kan ik leven?

Hoe zal ik leven?

Jonge Johnstone, zie je niet?

De rode, rode druppels van mijn hartsbloed

Lopen een druppeltje langs mijn knie?

«Maar neem je harp in je hand

En harp uit o'er yon vlakte

En denk niet meer aan je ware liefde

Dan als ze dat nooit was geweest.»

Hij was niet goed uit de stal geweest

En op de zadelset

Wanneer vier en twintig brede pijlen

waren opwindend in zijn hart