It Falls to Jerusalem - Judicator

On a silent, starless night Bohemond feigned retreat

On a silent, starless night Antioch bled from every pore

Helpless I watch, useless on this perch

My wounds have healed, but still I cannot fight

All that it took was one man’s betrayal

Open the gates, behold the wrath of God

Blessed are you, you who go to war

Blessed are you, you who fight for God

The winds are howling, crying out for change

The southern winds are baying, crying out for love

Such carnage, revolting

It’s hard to stomach all the gore

Mangled, contorted

It’s tragic, but alas!

They had a chance to surrender, and this is the way it’s always been

For hundreds of years we were the targeted Kafir, fighting to hold onto each

parcel of land

The heart of the Jihad, pumping blood and destruction into the veins of Western

nations

Bohemond, clever and sly, arranged to steal away command of Antioch

You’d break the oath you swore to return what was theirs?

I call you coward, to cheat Alexios!

Purged of my guilt and yet I feel no peace of mind

We share the same blood as the beasts

I feel it throb in every wound that I took on — balance me!

Jerusalem is where it falls to cut out the rot from humankind

Jerusalem is where it falls for us to choose to end the weakness in our hearts

Under my leadership we took Jerusalem

They offered me it’s gold, coveted crown

How could I wear a crown of gold in the same city where Christ did wear a crown

of thorns?

Lead as the King of Kings, and serve your fellow man lovingly

Jerusalem is where it falls to cut out the rot from humankind

Jerusalem is where it falls for us to choose between forgiveness and the beast

Op een stille, sterrenloze nacht veinsde Bohemond zich terug te trekken

Op een stille, sterrenloze nacht bloedde Antiochië uit elke porie

Hulpeloos kijk ik, nutteloos op deze baars

Mijn wonden zijn genezen, maar toch kan ik niet vechten

Het enige dat nodig was, was het verraad van één man

Open de poorten, zie de toorn van God

Gezegend bent u, u die ten strijde trekt

Gezegend ben jij, jij die vecht voor God

De wind huilt, schreeuwt om verandering

De zuidelijke wind waait, schreeuwend om liefde

Zo'n bloedbad, weerzinwekkend

Het is moeilijk om al het bloed door te slikken

Verminkt, verwrongen

Het is tragisch, maar helaas!

Ze hadden de kans om zich over te geven, en zo is het altijd geweest

Honderden jaren lang waren we de beoogde Kafir, vechtend om elkaar vast te houden

stuk land

Het hart van de Jihad, pompt bloed en vernietiging in de aderen van het Westen

landen

Bohemond, slim en sluw, regelde om het bevel over Antiochië te stelen

Je zou de eed breken die je gezworen had om terug te geven wat van hen was?

Ik noem je lafaard om Alexios te bedriegen!

Gezuiverd van mijn schuld en toch voel ik geen gemoedsrust

We delen hetzelfde bloed als de beesten

Ik voel het kloppen in elke wond die ik opliep - breng me in evenwicht!

Jeruzalem is waar het valt om de rotting van de mensheid uit te roeien

Jeruzalem is waar het voor ons valt om ervoor te kiezen om een ​​einde te maken aan de zwakte in ons hart

Onder mijn leiding namen we Jeruzalem in

Ze boden me een gouden, felbegeerde kroon aan

Hoe kon ik een gouden kroon dragen in dezelfde stad waar Christus een kroon droeg?

van doornen?

Leid als de Koning der Koningen en dien je medemens liefdevol

Jeruzalem is waar het valt om de rotting van de mensheid uit te roeien

Jeruzalem is waar het voor ons valt om te kiezen tussen vergeving en het beest