Coping Mechanism - Judicator

You say I’m angry, I can’t deny

It’s burning in my veins

But that’s only the symptom

You say I’m searching, I tell you now

The things that I have seen

Could crush your fragile state of mind

We call it folklore

Wander the moonscape, let your spirit fly

Disguised as strength and yet I never question why

Wander the moonscape, a dreamworld farewell

Your id desires freedom, subterfuge by self

Born in my mind, a seed of misanthropic fear

I can’t identify as one of you I know

It’s not a phase, it’s not a stretch

I’d love to rid myself this useless cage of human flesh

We call it folklore

Wander the hallways, let your spirit fly

Disguised as innocence, you never question why

Wander the hallways, a conscious farewell

Your id desires freedom, subterfuge by self

Solo: Tyler

Wander the hospital, let your spirit fly

I am a lonely vessel, candle in the night

Wander the hospital, subconscious farewell

Memories and time will fade

How long do broken ships sail?

Lies and lies from generations die

Yet I’m the only one who questions

Why we’re here

Je zegt dat ik boos ben, dat kan ik niet ontkennen

Het brandt in mijn aderen

Maar dat is slechts het symptoom

Je zegt dat ik aan het zoeken ben, zeg ik je nu

De dingen die ik heb gezien

Kan je fragiele gemoedstoestand verpletteren

We noemen het folklore

Dwaal door het maanlandschap, laat je geest vliegen

Vermomd als kracht en toch vraag ik me nooit af waarom

Dwaal door het maanlandschap, een droomwereld vaarwel

Je id verlangt naar vrijheid, zelf uitvluchten

Geboren in mijn geest, een zaadje van misantropische angst

Ik kan me niet identificeren als een van jullie die ik ken

Het is geen fase, het is geen stretch

Ik zou mezelf graag ontdoen van deze nutteloze kooi van mensenvlees

We noemen het folklore

Dwaal door de gangen, laat je geest vliegen

Vermomd als onschuld, vraag je je nooit af waarom

Dwaal door de gangen, een bewust afscheid

Je id verlangt naar vrijheid, zelf uitvluchten

Solo: Tyler

Dwaal door het ziekenhuis, laat je geest vliegen

Ik ben een eenzaam vat, kaars in de nacht

Dwaal door het ziekenhuis, onbewust vaarwel

Herinneringen en tijd zullen vervagen

Hoe lang varen kapotte schepen?

Leugens en leugens van generaties sterven

Toch ben ik de enige die zich afvraagt

Waarom we hier zijn