Backs Against the Wall - Judicator

The rain, it falls like a curtain

Wolves are on our heels

Desperate men feeling pressure, pressure to survive

The train of men never ending, moving through the night

Once before I have seen these lands, Waterloo is my ground

Look at their faces, what do you see?

We must pull through for them, set the world free

Keep the pace and push through fire

Never yield the ground that’s chosen

Backs against the wall

The night is lit by their fires, the light of countless men

A silence reigned so profound till the downpour resumed

A present left for the morning by the fates in the night

Battle time slowly creeping, the night laughs at what it leaves

Dire moment of the century, not a moment’s respite

Two wolves chained and are waiting for their master’s respite

A wolf that’s tired but collected, the other suffers but snarls

When noon arrives we will ride them down

Let’s let slip the dogs of war

And now we stand on the corner between the fear and the rage

It’s almost time for the blood storm, pray to what god you choose

The Grand Armee beats the war drum, blood is racing and I

I can’t believe this has come to pass, twenty years of war

De regen, het valt als een gordijn

Wolven zitten ons op de hielen

Wanhopige mannen die druk voelen, druk om te overleven

De trein van mannen die nooit eindigt, die zich door de nacht voortbeweegt

Een keer voordat ik deze landen heb gezien, is Waterloo mijn grond

Kijk naar hun gezichten, wat zie je?

We moeten voor hen doorzetten, de wereld bevrijden

Houd het tempo aan en duw door het vuur

Geef nooit de grond op die gekozen is

Rug tegen de muur

De nacht wordt verlicht door hun vuren, het licht van talloze mannen

Er heerste een stilte zo diep dat de stortbui hervatte

Een cadeau achtergelaten voor de ochtend door het lot in de nacht

De strijdtijd kruipt langzaam, de nacht lacht om wat hij achterlaat

Dire moment van de eeuw, geen moment van uitstel

Twee wolven geketend en wachten op uitstel van hun meester

Een wolf die moe maar beheerst is, de ander lijdt maar gromt

Als het middag is, rijden we ze naar beneden

Laten we de oorlogshonden laten vallen

En nu staan ​​we op de hoek tussen de angst en de woede

Het is bijna tijd voor de bloedstorm, bid tot welke god je kiest

De Grand Armee slaat op de oorlogstrommel, het bloed giert en ik

Ik kan niet geloven dat dit is gebeurd, twintig jaar oorlog